تلفیق ابزارهای هوش مصنوعی مولد در برنامه درسی ریاضی به منظور پرورش تفکر الگوریتمی و استدلال استقرایی

گسترش ابزارهای هوش مصنوعی مولد فرصت تازه ای برای بازطراحی یاددهی–یادگیری ریاضی فراهم کرده است؛ به ویژه در حوزه هایی که به «تفکر الگوریتمی» و «استدلال استقرایی» وابسته اند. هدف این مقاله، تبیین چارچوبی برای تلفیق هدفمند ابزارهای هوش مصنوعی مولد در برنامه درسی ریاضی متوسطه و بررسی پیامدهای آموزشی آن بر رشد توانایی دانش آموزان در صورت بندی الگوریتم ها، کشف الگوها، تعمیم سازی و استنتاج از مثال هاست. روش پژوهش حاضر از نوع مروری–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل مفهومی منابع داخلی و خارجی در حوزه برنامه درسی، روان شناسی تربیتی، آموزش ریاضی و فناوری آموزشی است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدایت شده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد در فعالیت هایی مانند تولید مثال و پادمثال، توضیح گام به گام راه حل ها، طراحی تمرین های سطح بندی شده، شبیه سازی کشف الگو و بازخورد فوری، می تواند مسیر رشد تفکر الگوریتمی و استدلال استقرایی را تسهیل کند؛ به شرط آنکه نقش معلم از «ارائه دهنده پاسخ» به «طراح تجربه یادگیری و ناظر بر کیفیت استدلال» تغییر یابد. همچنین مخاطراتی همچون اتکای افراطی، خطاهای مفهومی، توهم پاسخ درست و تضعیف خودتنظیمی یادگیری، ضرورت تدوین راهبردهای ارزشیابی فرایندی و سواد هوش مصنوعی را برجسته می سازد. در پایان، پیشنهادهایی عملی برای طراحی تکلیف، ارزشیابی، و اخلاق آموزشی در استفاده از هوش مصنوعی مولد در ریاضی ارائه می شود

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، برنامه درسی ریاضی ، تفکر الگوریتمی ، استدلال استقرایی ، آموزش ریاضی ، سواد هوش مصنوعی ، ارزشیابی فرایندی