تاثیر هوش مصنوعی آموزشی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی آموزشی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان انجام شد. درگیری تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین سازه های روان شناسی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و پیشگیری از افت تحصیلی ایفا می کند و در سه بعد رفتاری، شناختی و عاطفی قابل بررسی است. با گسترش فناوری های نوظهور، به ویژه هوش مصنوعی در حوزه آموزش، این پرسش مطرح شده است که آیا به کارگیری ابزارهای هوشمند می تواند درگیری تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد یا خیر. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده ها کمی بود که با استفاده از طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. از میان آنان، ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ده جلسه آموزشی با استفاده از نرم افزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی آموزش دید و گروه کنترل به روش سنتی آموزش دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه استاندارد درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳) بود که روایی و پایایی آن تایید شده است. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تی مستقل در نرم افزار اس پی اس اس تحلیل شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات درگیری تحصیلی و ابعاد سه گانه آن در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. همچنین، بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه در مولفه های رفتاری، شناختی و عاطفی تفاوت معناداری در سطح ۰۱/۰ مشاهده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که هوش مصنوعی آموزشی توانسته است حدود ۳۸ درصد از واریانس درگیری تحصیلی را تبیین کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و دست اندرکاران نظام آموزشی از ابزارهای هوش مصنوعی به عنوان مکمل روش های سنتی در فرایند یاددهی-یادگیری بهره گیرند تا زمینه ارتقای درگیری تحصیلی دانش آموزان فراهم شود

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، درگیری تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی