بررسی و تاثیر شبیه سازی های هوشمند بر کاهش اضطراب و بهبود عملکرد دانش آموزان متوسطه و ابتدایی در حل مسائل پیچیده

اضطراب تحصیلی، به ویژه در مواجهه با مسائل پیچیده، یکی از موانع اصلی یادگیری در مقاطع ابتدایی و متوسطه است که ظرفیت حافظه کاری را کاهش داده و توانایی حل مسئله را مختل می کند . شبیه سازی های هوشمند، به عنوان فناوری های نوین آموزشی، با ایجاد محیطی تعاملی، امن و بدون فشار، پتانسیل کاهش اضطراب و بهبود عملکرد را دارند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر شبیه سازی های هوشمند بر کاهش اضطراب و بهبود عملکرد دانش آموزان ابتدایی و متوسطه در حل مسائل پیچیده انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل محتوای جهت دار و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی بود که بر ۴۷ منبع علمی معتبر از پایگاه های IEEE Xplore، Springer، ACM، ScienceDirect، و پایگاه های فارسی زبان استوار گردید. یافته ها نشان داد که شبیه سازی های هوشمند از چهار مکانیزم اصلی بر کاهش اضطراب اثر می گذارند: (۱) فراهم سازی محیط امن برای خطا و آزمایش بدون پیامد، (۲) افزایش احساس کنترل و خودکارآمدی از طریق تعامل فعال، (۳) کاهش بار شناختی با تجسم انتزاعیات، و (۴) ارائه بازخورد فوری و غیرقضاوتی. همچنین مشخص شد که ترکیب شبیه سازی با رویکردهای آموزشی فعال و نقش تسهیل گر معلم، اثربخشی را به طور معناداری افزایش می دهد . یافته های کلیدی نشان داد که شبیه سازی های مبتنی بر هوش مصنوعی بستر مناسبی برای حل مسائل پیچیده، تحلیل اطلاعات و ارزیابی پاسخ ها فراهم می کنند و می توانند به صورت شخصی سازی شده با توانمندی های فردی هماهنگ شوند . نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که شبیه سازی های هوشمند، در صورت طراحی آموزشی مناسب و ادغام با راهبری معلم، می توانند به عنوان ابزاری موثر در کاهش اضطراب و تقویت مهارت های حل مسئله در مقاطع ابتدایی و متوسطه به کار روند. پیشنهادهای پژوهش بر ضرورت آموزش معلمان، طراحی شبیه سازی های بومی، و سنجش مستمر پیامدهای عاطفی و شناختی متمرکز است.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی هوشمند ، اضطراب تحصیلی ، حل مسئله پیچیده ، یادگیری تطبیقی ، مقاطع ابتدایی و متوسطه ، خودکارآمدی