تاثیر آموزش ترکیبی (حضوری و مجازی) بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی زبان آموزان در یادگیری زبان انگلیسی

گسترش فناوری های آموزشی و تغییر نیازهای یادگیرندگان موجب شده است شیوه های سنتی آموزش زبان انگلیسی با روش های مبتنی بر فناوری ترکیب شوند. آموزش ترکیبی با تلفیق آموزش حضوری و مجازی، امکان بهره گیری هم زمان از تعامل مستقیم میان مدرس و زبان آموز و انعطاف پذیری محیط های دیجیتال را فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش ترکیبی بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی زبان آموزان در یادگیری زبان انگلیسی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی مرتبط با آموزش ترکیبی، انگیزش تحصیلی و یادگیری زبان انگلیسی است. یافته های پژوهش نشان می دهد آموزش ترکیبی می تواند از طریق افزایش تنوع فعالیت های آموزشی، فراهم کردن امکان دسترسی مستمر به محتوای آموزشی، ایجاد فرصت برای تمرین و مرور، افزایش تعامل و ارائه بازخورد، زمینه تقویت انگیزش زبان آموزان را فراهم کند. همچنین استفاده هدفمند از محتوای چندرسانه ای، فعالیت های تعاملی و تمرین های آنلاین می تواند در بهبود برخی مولفه های پیشرفت تحصیلی در یادگیری زبان انگلیسی موثر باشد. با این حال، میزان اثربخشی آموزش ترکیبی به عواملی همچون کیفیت طراحی آموزشی، مهارت مدرس، دسترسی زبان آموزان به فناوری، میزان مشارکت و تناسب فعالیت های مجازی با اهداف آموزشی وابسته است. بر اساس یافته ها، آموزش ترکیبی را می توان رویکردی دانست که با ایجاد تعادل میان تعامل حضوری و ظرفیت های محیط مجازی، فرصت های متنوعی برای یادگیری زبان انگلیسی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری زبان انگلیسی ، زبان آموزان