تاثیر سبک های فرزند پروری برگرفته از تربیت لقمانی بررفتار تحصیلی دانش آموز

خانواده به عنوان نخستین محیط تربیتی، نقش مهمی در شکل گیری نگرش ها، عادت ها و رفتارهای دانش آموزان دارد و شیوه تعامل والدین می تواند بر ابعاد مختلف رشد، از جمله رفتار تحصیلی، اثرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری برگرفته از تربیت لقمانی بر رفتار تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان و والدین آنان بوده و برای گردآوری داده ها از ابزارهای سنجش سبک فرزندپروری مبتنی بر مولفه های تربیت لقمانی و رفتار تحصیلی استفاده شده است. داده ها با بهره گیری از روش های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی مناسب مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان داد که میان سبک فرزندپروری مبتنی بر آموزه های تربیت لقمانی و رفتار تحصیلی مطلوب دانش آموزان رابطه مثبت وجود دارد. همچنین مولفه هایی همچون محبت و ارتباط عاطفی، گفت وگوی تربیتی، تقویت مسئولیت پذیری، آموزش صبر و خودکنترلی، هدایت اخلاقی و معنوی و نظارت متعادل والدین با ابعاد مختلف رفتار تحصیلی، از جمله نظم، مشارکت، پشتکار، انجام وظایف و خودتنظیمی تحصیلی، ارتباط دارند. بر اساس نتایج، تربیت لقمانی را می توان رویکردی ارزش محور برای تقویت هم زمان رشد اخلاقی و رفتارهای مطلوب تحصیلی دانش آموزان دانست. ازاین رو، توجه خانواده ها و مدارس به مولفه های تربیت لقمانی و ایجاد هماهنگی میان شیوه های تربیتی خانه و مدرسه می تواند در زمینه پرورش دانش آموزانی مسئولیت پذیر، خودکنترل، صبور و برخوردار از رفتار تحصیلی مطلوب موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، تربیت لقمانی ، لقمان حکیم ، رفتار تحصیلی ، دانش آموزان ، مسئولیت پذیری ، خودتنظیمی تحصیلی ، تربیت اسلامی.