««سکوت معنادار؛ هنر مدیریت کلاس بدون استفاده از ابزار قدرت»

در محیط های آموزشی مدرن، استفاده از رویکردهای سلطه جویانه برای حفظ نظم، نه تنها منجر به کاهش انگیزه یادگیری می شود، بلکه پیوند عاطفی معلم و شاگرد را نیز تخریب می کند. مقاله حاضر با عنوان «سکوت معنادار»، به بررسی هنری می پردازد که در آن مدیریت کلاس نه از طریق دستور و فرمان، بلکه از طریق مدیریت حضور و سکوت معلم صورت می گیرد. در این نوشتار، مفهوم «سکوت معنادار» به عنوان تکنیکی برای مدیریت زمان، جذب توجه مجدد و ایجاد فضای تامل در کلاس تبیین می گردد. مقاله حاضر نشان می دهد که چگونه معلمان می توانند با بهره گیری از زبان بدن، مکث های استراتژیک و مدیریت تنش های خاموش، بدون نیاز به استفاده از ابزارهای قدرت و کنترلگری، نظم درونی را در کلاس برقرار کنند. هدف نهایی این رویکرد، گذار از کلاس «منضبط شده» به کلاس «خودمدیریت» است

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، هنر تدریس ، سکوت استراتژیک ، کنترل بدون تنش ، رابطه معلم و شاگرد ، انضباط آموزشی.