نقش روش های تدریس فعال در یادگیری مفاهیم ریاضی: یک رویکرد تحلیلی

آموزش ریاضیات همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه ها در نظام های آموزشی بوده است؛ زیرا رویکردهای سنتی مبتنی بر انتقال یک طرفه و حفظ کردن، اغلب به یادگیری سطحی و ایجاد اضطراب ریاضی منجر می شوند. این پژوهش با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال (مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، روش های اکتشافی و استفاده از ابزارهای دست ورزی) در یادگیری عمیق مفاهیم ریاضی انجام شده است. رویکرد این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور متون و تحلیل کیفی است. نتایج نشان می دهد که تدریس فعال با فراهم سازی بستر ساخت گرایی، مشارکت شناختی فراگیران، کاهش بار شناختی زاید و پیوند دادن مفاهیم انتزاعی به دنیای واقعی، موجب ارتقای درک مفهومی، افزایش انگیزه درونی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می گردد. در نهایت، دلالت های کاربردی برای بازنگری در روش های تدریس معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، مفاهیم ریاضی ، یادگیری عمیق ، رویکرد ساخت گرایی ، پیشرفت تحصیلی.