سواد دیجیتال و اهمیت آن در نظام آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_1678
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
ظهور فناوری های دیجیتال در چند دهه اخیر، تمامی ابعاد زندگی بشر از جمله نظام های آموزشی را عمیقا متحول کرده است. در چنین بستری، صرف دسترسی به ابزارهای فناورانه نمی تواند تضمین کننده بهبود کیفیت آموزش باشد؛ بلکه آنچه اهمیت بنیادین دارد، توانایی استفاده آگاهانه، هدفمند و انتقادی از این ابزارهاست که از آن با عنوان «سواد دیجیتال» یاد می شود. سواد دیجیتال مفهومی فراتر از مهارت های فنی ساده است و مجموعه ای از توانایی ها شامل جست وجو، ارزیابی، تحلیل، تولید و اشتراک گذاری اطلاعات در محیط های دیجیتال را در بر می گیرد. هدف این پژوهش، واکاوی ماهیت سواد دیجیتال و تبیین اهمیت آن در نظام آموزشی، با تمرکز بر نقش معلمان و دانش آموزان و الزامات برنامه درسی قرن بیست ویکم است.روش انجام پژوهش، مروری و اسنادی است. در گام نخست، پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی با کلیدواژه های «سواد دیجیتال»، «نظام آموزشی»، «برنامه درسی» و «تربیت دیجیتال» جستجو شد. پس از پالایش نتایج بر اساس معیارهای شمول و خروج، پژوهش های مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ برای تحلیل انتخاب گردید.یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهد که سواد دیجیتال معلمان، تعیین کننده اصلی میزان بهره مندی از فناوری در فرآیند یاددهی-یادگیری است. معلمانی که از مهارت های دیجیتال کافی برخوردارند، در طراحی فعالیت های یادگیری خلاقانه تر عمل می کنند و روش های یادگیری فعال را به کار می گیرند. از سوی دیگر، دانش آموزانی که به مهارت های دیجیتال مجهز هستند، در حل مسئله، یادگیری خودراهبر و تعامل آموزشی عملکرد موفق تری دارند. همچنین، پژوهش ها نشان می دهند که آموزش سواد دیجیتال در سنین پایین، به ویژه در دوره ابتدایی، برای آماده سازی دانش آموزان برای زندگی در دنیای دیجیتال ضروری است و ابعاد چهارگانه عملیاتی، انتقادی، فرهنگی و انتقالی را در بر می گیرد. تحلیل تطبیقی مطالعات حاکی از آن است که موفقیت در اجرای برنامه های سواد دیجیتال به آمادگی نهادی، پشتیبانی سیاست گذاری، زیرساخت عادلانه دیجیتال و آموزش پایدار معلمان وابسته است.در نتیجه، سواد دیجیتال باید به عنوان یک بنیاد ساختاری در نظام آموزشی و برنامه درسی مدارس جایابی شود تا یادگیرندگان بتوانند به شهروندانی فعال، آگاه و مسئول در جامعه دیجیتال تبدیل شوند. بازنگری در محتوای درسی، توانمندسازی معلمان و طراحی چارچوب های بومی برای آموزش سواد دیجیتال، از جمله اقدامات کلیدی برای تحقق این هدف است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
صدیقه خانگاه
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرا بندرعباس
رقیه دهواری آسپیچ
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی
زهرا گنگوزهی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی
سلیمه اسکانی
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان رسالت زاهدان