نقش ابزارهای تعاملی فضای مجازی در افزایش انگیزه و پرسشگری دانش آموزان در کلاس درس مجازی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_1657
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
در عصر حاضر که آموزش مجازی به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام های تعلیم و تربیت در سراسر جهان شناخته می شود، یکی از مهم ترین چالش های پیش روی معلمان و برنامه ریزان آموزشی، کاهش انگیزه تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری است و این چالش، به ویژه در محیط های آموزش مجازی که فاصله فیزیکی میان معلم و دانش آموزان و نیز میان خود دانش آموزان، امکان تعاملات چهره به چهره و پویایی های طبیعی کلاس درس را از بین برده است، با شدت و عمق بیشتری قابل مشاهده و بررسی است. در این میان، ابزارهای تعاملی فضای مجازی به عنوان یکی از مهم ترین و کارآمدترین راهکارهای مقابله با این چالش، مورد توجه پژوهشگران، معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته اند و این ابزارها با فراهم آوردن امکان مشارکت فعال، بازخورد فوری، همکاری گروهی و شخصی سازی یادگیری، می توانند نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزه تحصیلی و پرسشگری دانش آموزان در کلاس درس مجازی ایفا کنند. مقاله حاضر با هدف بررسی نقش ابزارهای تعاملی فضای مجازی در افزایش انگیزه و پرسشگری دانش آموزان در کلاس درس مجازی، به تحلیل ابعاد مختلف این موضوع پرداخته است و استدلال اصلی بر این نکته استوار است که ابزارهای تعاملی با ایجاد یک محیط یادگیری پویا، مشارکتی و پاسخگو، می توانند ضمن افزایش انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان، زمینه ساز پرورش روحیه پرسشگری و تفکر انتقادی در آن ها شوند و این امر، به نوبه خود، به ارتقای کیفیت یادگیری و عمق بخشیدن به فرایند آموزش کمک شایانی می کند. در این راستا، مقاله با بهره گیری از رویکرد تحلیلی‑توصیفی و مرور نظام مند ادبیات موجود، به واکاوی ابعاد مختلف موضوع شامل انواع ابزارهای تعاملی، مکانیسم های تاثیرگذاری آن ها بر انگیزه و پرسشگری، چالش ها و موانع پیش رو و نیز راهکارهای عملی برای بهره گیری موثر از این ابزارها پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ابزارهای تعاملی نظیر سامانه های پاسخگویی، بسترهای همکاری گروهی، ابزارهای پرسش و پاسخ ناشناس، نرم افزارهای بازی وارسازی شده و ابزارهای بازخورد فوری، با ایجاد حس خودمختاری، شایستگی و ارتباط در دانش آموزان، نیازهای روانشناختی اساسی آن ها را برآورده می سازند و از این طریق، به افزایش انگیزه درونی و مشارکت فعال آن ها در فرایند یادگیری منجر می شوند و همچنین، این ابزارها با کاهش اضطراب و ترس از قضاوت، افزایش احساس امنیت روانی و فراهم آوردن فرصت های برابر برای مشارکت، زمینه ساز افزایش پرسشگری و کنجکاوی علمی در دانش آموزان می شوند. در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید می کند که بهره گیری موثر از ابزارهای تعاملی فضای مجازی در کلاس درس مجازی، نیازمند شناخت دقیق معلمان از قابلیت ها و کاربردهای این ابزارها، طراحی هدفمند و هوشمندانه فعالیت های آموزشی، ایجاد تعادل میان استفاده از ابزارهای مختلف، و نیز توجه به تفاوت های فردی و نیازهای خاص دانش آموزان است و تحقق این امر، مستلزم همکاری و هم افزایی پژوهشگران، برنامه ریزان آموزشی، معلمان و سیاست گذاران در سطوح مختلف است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نفیسه شالیها
کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک؛ مربی پرورشی و امور فرهنگی.
خدیجه میری
کارشناسی ارشد علوم تربیتی؛ مدیر مدرسه.
عمران درازهی
کارشناسی اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل؛ فرهنگی آموزش و پرورش.
اشرف عظیمی وحیدی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان