بررسی عوامل تعیین کننده سطح افشای نظام راهبری در گزارش های سالانه شرکت ها

هدف: هدف پژوهش بررسی عوامل تعیین کننده سطح افشای حاکمیت شرکتی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. با توجه به نقش افشای داوطلبانه اطلاعات در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و افزایش اعتماد سرمایه گذاران، این مطالعه تلاش دارد عوامل کلیدی حاکمیتی موثر بر کیفیت افشا را در بازار سرمایه ایران شناسایی نماید. روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر داده ها کمی و پس رویدادی و از نظر تحلیل توصیفی-همبستگی می باشد. گردآوری داده ها با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادکاوی انجام شد. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون خطی چندگانه با رویکرد داده های ترکیبی و مدل اثرات ثابت با استفاده از نرم افزارهای اکسل و ایویوز استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان می دهد که اندازه هیئت مدیره رابطه معناداری با سطح افشای حاکمیت شرکتی ندارد. با این حال، تعداد جلسات هیئت مدیره، ترکیب هیئت مدیره و مالکیت نهادی رابطه مثبت و معناداری با سطح افشا دارند. در مقابل، دوگانگی نقش مدیرعامل و مالکیت مدیریتی رابطه منفی و معناداری با کیفیت افشا نشان می دهند. نتیجه گیری: این پژوهش با تمرکز بر اقتصاد نوظهور ایران، شواهد تجربی درباره عوامل حاکمیتی موثر بر رویه های افشا ارائه می دهد و نشان می دهد که در حالی که برخی ویژگی های هیئت مدیره شفافیت را افزایش می دهند، تمرکز مالکیت و قدرت مدیرعامل می تواند مانع از افشای اطلاعات شود. این یافته ها برای سیاستگذاران و نهادهای نظارتی در جهت بهبود استانداردهای گزارشگری شرکتی کاربرد دارد.

کلیدواژه ها:

حاکمیت شرکتی ، سطح افشا ، گزارش های سالانه شرکت ها ، ویژگی های هیئت مدیره ، مالکیت نهادی.