تاثیر سرمایه فکری بر ریسک نکول در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف: هدف این پژوهش بررسی تاثیر سرمایه فکری بر ریسک نکول شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. باتوجه به نقش فزاینده دارایی های نامشهود در ایجاد مزیت رقابتی و ارتقای سلامت مالی شرکت ها، این مطالعه تلاش دارد تاثیر مولفه های سرمایه فکری را بر شاخص های سنجش ریسک نکول تبیین کند. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل ۱۴۲ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ است. داده های موردنیاز از صورت های مالی شرکت ها استخراج و با استفاده از نرم افزار ایویوز و روش رگرسیون داده های تابلویی تحلیل شدند. برای سنجش ریسک نکول از شاخص Z-آلتمن استفاده شد و مدل های رگرسیونی جهت آزمون فرضیه ها برآورد گردید. یافته ها: نتایج نشان داد ضرایب مربوط به سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه رابطه ای تاثیر مثبت و معناداری بر شاخص Z-آلتمن دارند. این یافته ها بیانگر آن است که افزایش سطح سرمایه فکری با بهبود وضعیت مالی شرکت ها همراه بوده و در نتیجه احتمال نکول آن ها را کاهش می دهد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد تقویت مولفه های سرمایه فکری می تواند به عنوان ابزاری راهبردی در ارتقای ثبات مالی و کاهش ریسک نکول شرکت ها مورد توجه قرار گیرد. این نتایج بر اهمیت مدیریت اثربخش دارایی های نامشهود تاکید داشته و می تواند راهنمایی برای مدیران، سرمایه گذاران و سیاست گذاران بازار سرمایه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، سرمایه انسانی ، سرمایه ساختاری ، سرمایه رابطه ای ، ریسک نکول