تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر مفاهیم طرحواره درمانی بر هویت یابی نوجوانان دختر شهر کرمانشاه

زمینه و هدف: شکل گیری هویت سالم در دوره نوجوانی برای سازگاری روان شناختی و اجتماعی آینده فرد حیاتی است و ناتوانی در دستیابی به هویت منسجم می تواند به سردرگمی نقش، مشکلات در تصمیم گیری و افزایش آسیب پذیری در برابر مشکلات روان شناختی منجر شود. مطالعه حاضر با هدف تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر مفاهیم طرحواره درمانی در هویت یابی نوجوانان دختر شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش ها: شامل تمامی دانش آموزان دختر مدارس دوره اول متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از بین داوطلبان واجد شرایط و براساس نمونه گیری در دسترس، ۶۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزار اندازه گیری پرسش نامه بحران هویت احمدی (۱۳۷۶) بود. گروه آزمایش پروتکل آموزشی ده جلسه ای مبتنی بر طرحواره درمانی را دریافت کرد، درحالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه وتحلیل داده های آماری با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۵ صورت گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بعد از مداخله، اثر پروتکل آموزشی مبتنی بر طرحواره درمانی بر بهبود هویت یابی دانش آموزان دختر نوجوان دوره متوسطه اول معنادار بود و این تاثیرات مثبت در دوره پیگیری پایدار ماند (۰۰۱/۰P<). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد پروتکل آموزشی مبتنی بر طرحواره درمانی در بهبود هویت یابی دانش آموزان دختر نوجوان دوره متوسطه اول موثر است. بنابراین، این یافته می تواند مبنای طراحی مداخلات پیشگیرانه در مدارس قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Female students ، Identification ، Kermanshah ، Schema therapy ، طرحواره درمانی ، هویت یابی ، دانش آموزان دختر ، کرمانشاه