پیشایندها و پسایندهای جابجایی منابع انسانی در سازمان های دولتی: یک مرور دامنه ای و فراترکیب کیفی

زمینه و هدف: جابه جایی منابع انسانی یکی از پدیده های مهم و چالش برانگیز در سازمان های دولتی است که پیامدهای قابل توجهی برای ثبات نیروی کار، بهره وری سازمانی، سلامت روان کارکنان و کیفیت ارائه خدمات عمومی دارد. این پدیده صرفا ناشی از عوامل فردی یا سازمانی نیست، بلکه در بسترهای نهادی، قانونی و مدیریتی بخش عمومی و در تعامل با تجربه های روانشناختی کارکنان شکل می گیرد. هدف این مطالعه شناسایی و یکپارچه سازی پیشایندها و پسایندهای جابهجایی منابع انسانی در سازمان های دولتی ایران با استفاده از رویکرد مرور دامنه ای و فراترکیب کیفی است. مواد و روش ها: پژوهش براساس دستورالعمل های PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد و مطالعات کیفی و آمیخته منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ از پایگاه های اطلاعاتی بین المللی و فارسی شناسایی و بررسی شدند. پس از غربالگری نظام مند، ارزیابی کیفیت و استخراج داده ها، تحلیل مضمون و فراترکیب کیفی انجام گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد پیشایندهای جابهجایی منابع انسانی در پنج بعد اصلی شامل عوامل ساختاری و نهادی، سیاست ها و رویه های مدیریت منابع انسانی، سبک رهبری و فرهنگ سازمانی، عوامل شغلی و محیط کار، و عوامل فردی و روانشناختی قابلطبقه بندی هستند. همچنین، پسایندهای جابهجایی در دو سطح فردی و سازمانی شناسایی شد که مهم ترین آن ها تغییر در رضایت شغلی، تعهد سازمانی، انگیزش، بهره وری و کیفیت خدمات عمومی است. نتیجه گیری: درمجموع، مدیریت اثربخش جابه جایی منابع انسانی مستلزم رویکردی راهبردی، شفاف و مبتنیبر شایستگی است که می تواند ضمن ارتقای بهره وری، به بهبود سلامت روان و بهزیستی روانشناختی کارکنان و پایداری سازمان های دولتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

Antecedents ، Consequences ، Human resource turnover ، Public organizations ، Qualitative meta-synthesis ، Scoping review ، جابه جایی منابع انسانی ، سازمان های دولتی ، پیشایندها ، پسایندها ، مرور دامنه ای ، فراترکیب کیفی