اثربخشی درمان های بیانگرانه بر باورهای آسیب رسان، مقابله فعال، ایمنی هیجانی و سرزندگی کودکان ۸ تا ۱۲ ساله دارای تجربه تروماتیک

زمینه و هدف: ترومای دوران کودکی با بیماری های التهابی، خودایمنی و مزمن، امید به زندگی و مشکلات اجتماعی مرتبط است. پژوهش با هدف اثربخشی درمان های بیانگرانه بر باورهای آسیب رسان، مقابله فعال، ایمنی هیجانی و سرزندگی کودکان ۸ تا ۱۲ساله دارای تجربه تروماتیک انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری ۴۵روزه همراه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل همه کودکان ۸-۱۲ساله دارای تجارب تروماتیک ساکن در مراکز کودکان بدسرپرست شهر اصفهان در بازه بهار ۱۴۰۴ بود که بهشیوه نمونه گیری دردسترس تعداد ۴۰ کودک انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه (۲۰نفر) آزمایش و کنترل قرار داده شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های باورهای آسیب رسان برنارد (۱۹۸۸)، مقابله فعال هرناندز (۲۰۰۸)، ایمنی هیجانی برونر و همکاران (۲۰۰۸)، سرزندگی رایان و فردریک (۱۹۹۷)، ترومای دوران کودکی برنستاین و همکاران (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰دقیقه ای پروتکل درمان های بیانگرانه گیل (۲۰۱۶) و کارا و کارا (۲۰۱۵) را دریافت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه های تکراری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد درمان های بیانگرانه بر باورهای آسیب رسان، مقابله فعال، ایمنی هیجانی و سرزندگی کودکان ۸ تا ۱۲ساله دارای تجربه تروماتیک موثر است (۰۰۱/۰>p). نتیجه گیری: درمان های بیانگرانه می تواند بهعنوان راهبردی مناسب جهت ارتقاء مشکلات ناشی از تجارب تروماتیک بهکار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

Active coping ، Emotional safety ، Expressive therapies ، Harmful beliefs ، Resilience ، Traumatic experience ، درمان های بیانگرانه ، باورهای آسیب رسان ، مقابله فعال ، ایمنی هیجانی ، سرزندگی ، تجربه تروماتیک