<span lang="FA">تحلیلی نو از عتاب سوره عبس بر پایه توجه به انسجام سوره و سبک بیانی قرآن

در تحلیل آیات نخستین سوره عبس سه دیدگاه که هر یک با اشکالاتی مواجه اند، مطرح است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی تحلیلی تلاش می کند بر مبنای «انسجام سوره» و «سبک بیانی قرآن» به ارائه تحلیلی نو بپردازد. این بررسی نشان می دهد دو آیه نخست گزارشگر رفتاری بی ادبانه نسبت به پیامبر (ص) و نه شخص نابینا است و این آیات در ساختار سوره به مثابه شالوده عمل می کند و دیگر آیات در راستای تحلیل این دو آیه قرار دارند. برای مثال آیات سوم و چهارم که در آنهاها امید به ایمان تازه وارد آمده، در راستای تسلی خاطر پیامبر (ص) هستند. آیات پنجم تا هفتم که گزارشگر تلاش پیامبر (ص) برای ایمان مخاطب نخست اند، همسو با شمار دیگر از آیات قرآن اند که پیامبر را مشتاق ایمان آوردن کافران معرفی می کنند. پیام اصلی این آیات خارج نمودن وظیفه هدایت مخاطب مستغنی از عهده پیامبر (ص) است. آیات هشتم تا دهم همسو با دیگر آیاتی هستند که در آنهاها دوگانه خارج نمودن وظیفه هدایت مخاطب رویگردان از عهده پیامبر، و توجه دادن پیامبر (ص) به مومنان دیده می شود. پیام اصلی این آیات کم اهمیت جلوه دادن ایمان پشت کنندگان و خارج نمودن وظیفه هدایت آنهاها از عهده پیامبر (ص) است. هدف آیات شانزدهم تا نوزدهم بیان این نکته است**→ نکته است** (بدون تغییر املایی لازم؛ فقط یادآوری: طبق قاعده شما «نکته است» درست است) که پشت کردن فرد خاطی به پیامبر (ص) در هنگام قرائت قرآن و چهره در هم کشیدن، چیزی از مقام والای قرآن نمی کاهد. همچنین بررسی نشان می دهد موضوعاتی که بعد از بحث «تولی» در سوره عبس آمده، در دیگر سوره ها همراه با بحث «تولی» مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

سوره عبس ، انسجام سوره ، سبک بیانی قرآن ، باهم آیی موضوعات قرآنی