در بند کلمات: روایت و شکنندگی در اورونوکو، یا برده ی سلطنتی اثر افرا بن

اورونوکو یا برده ی سلطنتی نوشته افرا بن نشان می دهد که زبان چگونه به عنوان ابزاری برای سرکوب و توجیه در نظام استعماری عمل می کند. از طریق راوی مداخله گر و قالب بندیهای اروپامحور، متن همچنانکه شکل فردی بی رحمی و قساوت را نقد می کند به تقویت ایدئولوژی های استعماری می پردازد. ارائه ی داستان به عنوان «تاریخ واقعی» به راوی اقتدار می بخشد و خواننده را با دیدگاه اروپامحور او همسو می کند. بازنمایی تصویر اورونوکو به عنوان شخصیتی نجیب، فضیلت او را با معیارهای اروپایی ارزیابی می کند و هویت آفریقایی او را کم رنگ می سازد. هم زمان، تغییر نام او به سزار نمادی از حذف هویت فرهنگی و تحمیل چارچوب استعماری می شود.این مطالعه ی بر آن است نشان دهد که زبان در لایه های مختلف روایت چگونه به ابزاری برای سلطه و حذف فرهنگی تبدیل می شود. انتخاب های تایپوگرافیک (زبان بصری) مانند ایتالیک (مورب نویسی) و حروف بزرگ، کنترل روایت راوی و محدودیت آزادی تفسیر خواننده را تقویت می کنند. متن، در حالی که لحظاتی از نقد به رفتارهای فردی را ارائه می دهد، همدستی خود در توجیه سلطه استعماری را پنهان نمی کند. این مطالعه اورونوکو را بازتابی از تناقضات دوران خود معرفی می کند، متنی که بین نقد و تقویت ایدئولوژی های استعماری در نوسان است.

کلیدواژه ها:

راوی مداخله گر ، گفتمان استعماری ، زبان کنترل گر ، شکنندگی زبانی