جستاری در جلوه‎های رمانتیک شعر محمدرضا ترکی

رمانتیسم مکتبی اثرگذار در ادبیات ایران از دوران مشروطه تاکنون بوده است. رد پای این مکتب را می‎توان در اشعار بسیاری از شاعران معاصر دید. با نظر به ویژگی خاص جامعه ایرانی که دوران گذار از سنت به مدرنیته را تجربه می‎کند و مکتب رمانتیسم در اروپا نیز زاده این دوران گذار بود، گرایش به رمانتسیم در دوره معاصر بیشتر است. محمدرضا ترکی از شاعران غزل‎سرای معاصر است که جلوه‎های رمانتیسم را در شعر او می‎توان دید. کودکی و آرزوی بازگشت به دوران کودکی، حس غربت و تنهایی، بازگشت به گذشته و سنت‎ها و ستایش از سنت‎های ماقبل مدرنیته، از خود بیگانگی انسان عصر مدرنیته و ستیز با شهرنشینی و مظاهر آن و روستاستایی از نمودهای مکتب رمانتیسم در شعر اوست. مقاله حاضر این جلوه‎های رمانتیک را با روش توصیفی –تحلیلی در شعر محمدرضا ترکی مورد پژوهش و واکاوی قرار داده و نتیجه بررسی حاضر نشان از نمود اشکار ابعادی از مکتب رمانتیسم در شعر این شاعر است.

کلیدواژه ها:

رمانتیسم ، شعر معاصر فارسی ، محمدرضا ترکی