طراحی مدل ساختاری تفسیری پیش ران های یادگیری خودراهبر (مورد مطالعه: اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان )

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و سطح بندی پیش ران های یادگیری خودراهبر در اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، توسعه ای و از لحاظ روش، آمیخته اکتشافی-تبیینی با رویکرد کیفی-کمی است. در بخش کیفی، با بهره گیری از مصاحبه نیمه ساختارمند عمیق با ۱۲ نفر از خبرگان (تا رسیدن به اشباع نظری) و تحلیل مضمون، ۴۱ مضمون پایه استخراج و در قالب ۸ مضمون سازمان دهنده اصلی سازماندهی گردید.در بخش کمی، با استفاده از روش مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) و نظرات خبرگان، روابط ساختاری میان این ۸ مولفه بررسی و سطح بندی شد. نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی و شبکه های یادگیری در پایین ترین سطح (سطح ۶) و به عنوان پیش ران بنیادی و مستقل با بالاترین قدرت نفوذ قرار دارد. و فرهنگ سازمانی یادگیری محور، خودمدیریتی اجرایی یادگیری و فناوری و ابزارهای نوین یادگیری در سطح ۱ (بالاترین سطح) قرار گرفتند. تحلیل MICMAC نیز مولفه ها را به چهار گروه مستقل (خودکارآمدی و حمایت اجتماعی)، پیوندی (فرهنگ سازمانی، دسترسی به منابع، خودمدیریتی اجرایی)، وابسته (عوامل عاطفی مثبت و فناوری) و خودمختار/مرزی (فرایندهای خودتنظیمی) طبقه بندی کرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودراهبر ، پیش ران ها ، مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) ، تحلیل مضمون ، آموزش فنی و حرفه ای