ارائه مدل ساختاری تاثیر رهبری پرهیزگارانه بر سلامت اجتماعی منابع انسانی با نقش میانجی عجین شدن با شغل در پادگان گروه ۱۱ توپخانه نزاجا

زمینه و هدف: در سال های اخیر، سلامت اجتماعی منابع انسانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی پایداری و اثربخشی سازمان ها مورد توجه فزاینده پژوهشگران قرار گرفته است. در این میان، سبک های رهبری به ویژه رهبری پرهیزگارانه، با تاکید بر ارزش های اخلاقی و انسانی، نقش مهمی در شکل دهی نگرش ها و رفتارهای اجتماعی منابع انسانی ایفا می کنند و عجین شدن با شغل نیز به عنوان یک سازه روان شناختی کلیدی، می تواند سازوکار انتقال این اثرات را تبیین نماید. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری تاثیر رهبری پرهیزگارانه بر سلامت اجتماعی منابع انسانی با نقش میانجی عجین شدن با شغل در پادگان گروه ۱۱ توپخانه نزاجا انجام شده است. روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش افسران الف (افسران ارشد و جزء) پادگان گروه ۱۱ توپخانه نزاجا به تعداد ۱۸۴ نفر بود. حجم نمونه آماری براساس فرمول کوکران ۱۲۵ نفر برآورد و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. در این پژوهش از مدل یابی معادلات ساختاری (PLS۳) جهت آزمون فرضیه ها استفاده شده است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که رهبری پرهیزگارانه بر سلامت اجتماعی منابع انسانی و عجین شدن با شغل تاثیر معنادار دارد. همچنین، عجین شدن با شغل بر سلامت اجتماعی منابع انسانی تاثیر معنادار دارد. علاوه بر این، عجین شدن با شغل در تاثیر رهبری پرهیزگارانه بر سلامت اجتماعی منابع انسانی نقش میانجی ایفا می کند. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که رهبری پرهیزگارانه به عنوان یک رویکرد اخلاق محور و ارزش مدار، نقش اساسی در ارتقای سلامت اجتماعی منابع انسانی ایفا می کند و می تواند از طریق تقویت عجین شدن با شغل، به بهبود کیفیت روابط اجتماعی، احساس تعلق و انسجام سازمانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

رهبری ، رهبری پرهیزگارانه ، سلامت اجتماعی منابع انسانی ، عجین شدن با شغل