<span lang="FA">کلانشهر، تنهایی و تعلیق تجربه زیسته سوژه مدرن در سینمای مینیمال: تحلیل پدیدار<span dir="LTR" lang="FA"><span lang="FA">شناسی سه سکانس منتخب از فیلم «شام من با اندره»
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RAU-5-3_005
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
کلانشهر معاصر را میتوان نه صرفا به عنوان ساختاری کالبدی، بلکه به مثابه وضعیتی وجودی از تجربه زیسته دانست که با تنهایی، تعلیق و ازخودبیگانگی سوژه مدرن تعریف میشود. در این چارچوب، سینمای مینیمال با تقلیل عناصر روایی و بصری، امکان بازنمایی این وضعیت را در سطحی ادراکی و پدیدارشناسانه فراهم میسازد. هدف، ارائه خوانشی پدیدارشناسانه از بازنمایی کلانشهر نیویورک در فیلم شام من با آندره (لوئیس مال، ۱۹۸۱) و تبیین نسبت میان فضای شهری، تنهایی مدرن و تعلیق تجربه زیسته سوژه در بستر فرم مینیمالیستی سینما است. پژوهش با رویکردی کیفی و مبتنی بر روش تحلیل پدیدارشناسانه و چارچوب نظری آن بر مفاهیمی چون تجربه زیسته، ادراک بدنمند، تعلیق زمانی و ازخودبیگانگی شهری استوار است. روش تحلیل شامل خوانش تفسیری سه سکانس منتخب فیلم است: سکانس ورود والی به رستوران به مثابه لحظهای آستانهای، گفتوگوی مرتبط با نیویورک به عنوان اردوگاهی انسانساخته، و حرکت تنهای والی در خیابانهای شهر پس از پایان شام. یافتهها سکانس نخست، تعلیق ادراکی سوژه مدرن را در مواجهه با فضای شهری آشکار میسازد. در سکانس دوم، شهر نه از طریق تصویر مستقیم، بلکه از خلال گفتوگو، به مثابه نظامی مصنوع و کنترلگر بازنمایی میشود و زمان روایی در وضعیتی ایستا قرار میگیرد. سکانس انتخابی سوم با وجود تحرک جسمانی، به رهایی وجودی نمیانجامد و تنهایی زیست کلانشهری و تعلیق را تثبیت میکند. نتیجه اینکه فیلم، کلانشهر را نه به عنوان منظرهای دیداری، بلکه به مثابه وضعیتی وجودی در دل تجربه زیسته سوژه بازنمایی کرده و ظرفیت سینمای مینیمال را در پیوند میان مطالعات شهری، معماری و سینما برجسته میسازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
داود گودرزی
دانش آموخته دکتری شهرسازی،دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
محمد مسعود
استادگروه معماری وشهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
احمد الستی
دانشیاربازنشسته، دانشکده هنر های نمایشی و موسیقی ، دانشگاه هنرهای زیبا ، هیت علمی گروه سینما،دانشگاه معماری وهنرپارس ،تهران،ایران
سید محمد رشتیان
استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی،دانشگاه آزاداسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
