ارائه مدل سرمایه گذاری سبز در شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران

تحول سریع فناوری های سبز و فشارهای زیست محیطی و قانونی در صنعت حمل ونقل دریایی، ضرورت بازنگری در شیوه های سرمایه گذاری و مدیریت پروژه های شرکت های کشتیرانی را اجتناب ناپذیر ساخته است. شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از بازیگران اصلی حمل ونقل دریایی کشور، با چالش های متعددی از جمله افزایش هزینه های انرژی، نیاز به کاهش انتشار آلاینده ها، محدودیت منابع مالی و فشارهای مقررات زیست محیطی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل جامع سرمایه گذاری سبز متناسب با ویژگی ها و محدودیت های عملیاتی این شرکت انجام شد. رویکرد تحقیق ترکیبی بود؛ در فاز کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان داخلی صنعت کشتیرانی و مدیران ارشد شرکت انجام شد و داده ها با استفاده از روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. در فاز کمی، پرسشنامه ای محقق ساخته میان مدیران و کارشناسان مرتبط توزیع شد و داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر PLS تحلیل شدند. روایی محتوایی از طریق نظر خبرگان تایید و روایی همگرا و واگرا با شاخص های AVE و HTMT احراز شد؛ پایایی ابزار نیز با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی در سطح مطلوب تایید گردید. نتایج تحقیق نشان داد که شرایط علی شامل رفتار و پذیرش کارکنان، تقاضای سرمایه گذاری سبز، بودجه و بازده پروژه، نوآوری و فرهنگ سبز، تاثیر معناداری بر پذیرش و اجرای سرمایه گذاری سبز دارند. پدیده محوری سرمایه گذاری سبز با فعال سازی راهبردهایی نظیر مدیریت پروژه و اتوماسیون سبز، دیجیتال سازی فروش و خدمات، پیش بینی و تحلیل داده های سبز و پایش شاخص های عملکرد، منجر به ارتقای بازده سرمایه، کاهش مصرف انرژی، بهبود نوآوری فرآیندی و افزایش انطباق با مقررات زیست محیطی شد. یافته ها چارچوب عملیاتی و مدیریتی موثری را برای تصمیم گیری استراتژیک و اجرایی سرمایه گذاری سبز در شرکت کشتیرانی فراهم می آورد و مسیر توسعه پایدار و کاهش اثرات زیست محیطی در صنعت حمل ونقل دریایی ایران را روشن می سازد.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری سبز ، شرکت کشتیرانی ، مدیریت پروژه سبز ، دیجیتال سازی ، تحلیل داده های سبز ، توسعه پایدار