<span lang="FA">شناسایی و ارائه الگوی بهبود گردشگری با رویکرد گردشگری دوچرخه محور در مناطق ساحلی از بندر <span lang="AR-SA">بوشهر تا چابهار

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و ارائه الگویی جامع برای بهبود گردشگری با رویکرد گردشگری دوچرخه محور در مناطق ساحلی از بندر بوشهر تا چابهار انجام شد. این مطالعه از رویکرد آمیخته (کیفی و کمی) بهره برده است. در بخش کیفی، عوامل زیربنایی ازطریق روش فراترکیب بر اساس چارچوب هفت مرحله ای سندلوسکی و بارسو (۲۰۰۷) و تحلیل مطالعات منتشرشده در بازه ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ شناسایی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار مکس کیودای ۲۴ کدگذاری و تحلیل شدند و مقالات با کمک ابزار CASP و نظرات خبرگان غربالگری شدند. در بخش کمی، برای تایید و بومی سازی مدل، از تکنیک دلفی فازی مبتنی بر اعداد مثلثی استفاده شد. نمونه شامل شانزده نفر از کارشناسان گردشگری، مدیران تورها، استادان دانشگاه و دوچرخه سواران طبیعت بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. نتایج نشان داد که الگوی بهبود گردشگری دوچرخه محور شامل شش بعد، ۱۷ مولفه و ۱۱۸ شاخص است: ۱) بسترسازی و بازاریابی؛ ۲) حاکمیتی سازمانی؛ ۳) فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی؛ ۴) امنیت و ایمنی؛ ۵) مکان، مسیر و تجربه و ۶) امکانات و زیرساخت ها. این مدل چارچوبی نظام مند برای توسعه پایدار گردشگری دوچرخه محور ارائه می دهد و بر تلفیق زیرساخت، حاکمیت، جنبه های فرهنگی و محیط زیستی، ایمنی و تجربه گردشگران تاکید دارد. این مطالعه مسیر عملیاتی برای تصمیم گیران و ذی نفعان گردشگری در مناطق ساحلی ایران فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

پیشران های کلیدی ، توسعه گردشگری ، دوچرخه محور