<span lang="FA">شناسایی و رتبه بندی موانع مدیریتی در جذب گردشگران بین المللی (مطالعه موردی: شهرهای تاریخی ایران)

گردشگری به منزله یکی از ارکان توسعه پایدار، نقش حیاتی در رشد اقتصادی و معرفی هویت فرهنگی ایران ایفا می کند. با وجود غنای بی نظیر شهرهای تاریخی ایران، مانند اصفهان، شیراز، یزد و کرمان، سهم کشور از بازار جهانی گردشگری فرهنگی ناچیز است. این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی موانع مدیریتی موثر در جذب گردشگران بین المللی در شهرهای تاریخی ایران است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها توصیفی است. جامعه آماری شامل ۹۲ متخصص گردشگری از استان های فارس، اصفهان، یزد و کرمان بود که به روش غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نگاشت شناختی فازی (FCM) و تحلیل شبکه های اجتماعی تحلیل شدند. چارچوب مفهومی پژوهش شامل پانزده عامل مدیریتی بود که پس از مصاحبه با خبرگان و ادغام نقشه های شناختی، در نرم افزارهای اف سی مپر (FCMapper) و یوسینت نسخه ۶ (UCINET۶) مدل سازی شدند. نتایج نشان داد سه عامل «تخصیص ناکافی بودجه»، «نبود سیستم پایش و ارزیابی عملکرد» و «نبود سیستم مدیریت کیفیت خدمات» به ترتیب بیشترین تاثیر را در کاهش جذب گردشگران داشته اند. این عوامل به عنوان گلوگاه های اصلی شناسایی شدند؛ زیرا بی توجهی به آن ها سبب تشدید سایر چالش ها مانند ضعف زیرساخت های حمل ونقل، کمبود اقامتگاه های استاندارد و ناکارآمدی برنامه ریزی راهبردی می شود. همچنین شبیه سازی سناریوها نشان داد که بهبود تخصیص بودجه، بدون تقویت سیستم های پایش و مدیریت کیفیت خدمات، فقط ۳۰ درصد از مشکلات را کاهش می دهد؛ درحالی که ترکیب این سه عامل تا ۷۵ درصد در جذب گردشگر بهبود ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

موانع مدیریتی ، جذب گردشگر ، گردشگران بین المللی ، شهرهای تاریخی