نقش تحول دیجیتال در تعدیل انتشار دی اکسید کربن: شواهدی از کشورهای با درآمد بالاتر از متوسط

این پژوهش اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر انتشار دی اکسیدکربن را در کشورهای با درآمد بالاتر از متوسط طی دوره ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۲ بررسی می کند. به منظور سنجش فاوا، شاخص ترکیبی با استفاده از روش تحلیل مولفه های اصلی تدوین شد تا هم خطی میان متغیرهای فناورانه کاهش یافته و برآوردهایی پایدارتر و دقیق تر حاصل شود. برآورد مدل با روش گشتاورهای تعمیم یافته انجام گرفت، نتایج نشان می دهد فاوا و مصرف انرژی های تجدیدپذیر اثر منفی و معناداری بر انتشار کربن دارند، درحالی که رشد درآمد و توسعه صنعتی به طور معناداری موجب افزایش آن می شوند. همچنین، صادرات کالاهای با فناوری بالا اثری کاهنده اما از نظر آماری غیرمعنادار بر انتشار کربن دارد. اعتبار ابزارهای مدل نیز با استفاده از آزمون سارگان تایید شد. انتخاب کشورهای با درآمد بالاتر از متوسط به دلیل شرایط گذار توسعه ای آن ها صورت گرفت؛ کشورهایی که هم زمان از زیرساخت های فناورانه نسبتا پیشرفته و رشد سریع صنعتی برخوردارند. یافته های پژوهش نشان می دهد توسعه فاوا و گسترش انرژی های پاک می تواند به عنوان راهبردی موثر در کاهش آلودگی زیست محیطی و پشتیبانی از مسیر توسعه پایدار در این کشورها عمل کند.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات و ارتباطات ، آلودگی محیط زیست ، تحلیل مولفه های اصلی ، کشورهای با درامد بالاتر از متوسط