نشانه شناسی آیینی داستان گلدسته ها و فلک آل احمد با تکیه بر مولفه های روانشناسی فرهنگی

در این مقاله به داستان گلدسته ها و فلک جلال آل احمد از منظر نشانه شناسی آیینی و مولفه های روانشناسی فرهنگی نگریسته شده است، تفاوت این شیوه با نشانه شناسی مرسوم، در آن است که بیشتر بر دریافت رمزگان و نشانه های متاثر از آیین و دین تمرکز یافته است. برای این هدف ضمن بررسی نظام نشانه ای آیینی داستان گلدسته ها و فلک به رمزگان دیداری، شنیداری، کنشی و زبانی پرداخته شده، سپس کارکردهای نمادین، بلاغی، اجتماعی، شناختی و عاطفی داستان بررسی شده و در پایان کنش های ارتباطی عمودی، افقی و درونی داستان تبیین شده است و در لابه لای مباحث از مولفه های روانشناسی فرهنگی بهره گرفته شده است. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی و تحلیلی، مبتنی بر منابع کتابخانه ای و با بهره گیری از نشانه شناسی و روانشناسی فرهنگی سامان یافته است. این پژوهش نشان می دهد که داستان گلدسته ها و فلک فراتر از روایتگری ظاهری و بیان یک خاطره معمولی است و باید با ژرف نگری و دقت، به زوایایی درونی و پنهان آن پی برد. چه بسا این داستان به تغییر احوال روحی و عقیدتی و سیاسی جلال ناظر باشد که بعضا در شرح حال او و از سوی خود جلال نیز به این تغییر و تحول اشاره شده است.

کلیدواژه ها:

گلدسته ها و فلک ، جلال آل احمد ، نشانه شناسی ، آیین ، روانشناسی فرهنگی