تحلیل محتوایی چهل مجلس تعزیه علوی معاصر (سروده های غلامعلی نادعلی زاده متخلص به نادی)

تعزیه آیینی ایرانی شیعی است که وقایع زندگی شخصیت های بزرگ دینی را به نمایش درمی آورد. مجالس تعزیه بیشتر مختص به بیان وقایع مربوط به عاشورا و امام حسین بوده اند، اما در فرآیند گسترش تعزیه، حوادث تاریخی مربوط به دیگر پیامبران، امامان، امامزادگان، اصحاب، علما و پادشاهان نیز به تدریج به نمایش درآمده اند؛ هرچند محور همه مجالس یادشده، واقعه عاشورا و شهادت امام حسین(ع) است. در این میان تعزیه سرایان توجه ویژه ای به زندگی و شخصیت حضرت علی(ع) داشته اند و نمایش های متعددی را از زندگی ایشان اقتباس کرده اند. مجالس تعزیه ی علوی را می توان از سه منظر دسته بندی و تحلیل کرد: ۱. مضمونی ۲. زمانی ۳. شخصیت شناختی. در این پژوهش طبقه بندی های مختلف مربوط به مجالس تعزیه ی علوی تحلیل و بررسی شده است و بر این اساس روشن گردیده است که چرا تعزیه سرایان به برخی از جنبه های زندگی آن حضرت توجه کرده و برخی جنبه ها را مغفول گذاشته اند. هم چنین ارتباط محتوای تعزیه های علوی را با فرهنگ شیعی درخواهیم یافت.

کلیدواژه ها:

ادبیات نمایشی ، ادبیات شیعی ، تعزیه ، حضرت علی (ع) ، تعزیه های علوی