تاثیر فناوری اطلاعات بر عملکرد شغلی و اثربخشی کارکنان ادارات ورزشی استان ذی قار

هدف: این مطالعه در میان کارکنان ادارات ورزشی استان ذی قار انجام شد و با هدف بررسی تاثیر فناوری اطلاعات بر عملکرد شغلی و اثربخشی آنان صورت گرفت.روش پژوهش: در این مطالعه توصیفی- پیمایشی با طرح همبستگی، ۳۳۱ کارکن ادارات ورزشی استان ذی­قار به شیوه نمونه­گیری در دسترس برای شرکت در مطالعه حاضر انتخاب شدند. شرکت کنندگان با استفاده از پرس لاین اقدام به تکمیل پرسشنامه های پذیرش فناوری اطلاعات دیویس (۱۹۸۹)، عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۷۰) و اثربخشی چن (۲۰۰۴) نمودند. داده های پژوهش با استفاده از روش های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) از طریق نرم افزار SPSS-۲۶ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که فناوری اطلاعات، اثربخشی و عملکرد شغلی کارکنان ادارات ورزشی استان ذی­قار بالاتر از حد انتظار می­باشد (۰۱/۰>p). همچنین فناوری اطلاعات با اثربخشی و عملکرد شغلی کارکنان ادارات ورزشی استان ذی­قار ارتباط مثبت و معناداری دارد (۰۱/۰>p).علاوه بر این، قصد استفاده از فناوری اطلاعات، سودمندی ادراک شده، نگرش به فناوری اطلاعات و سهولت ادراک شده در مجموع ۶/۲۲ درصد (۲۲۶/۰ = R²) از عملکرد شغلی و همچنین سهولت ادراک شده، سودمندی ادراک شده و نگرش به فناوری اطلاعات در مجموع ۸/۴ درصد (۰۴۸/۰ = R²) از اثربخشی کارکنان ادارات ورزشی استان ذی قار را پیش بینی می کنند. نتیجه گیری: اگرچه یافته های تحلیل رگرسیون حاکی از سهم مثبت «سهولت استفاده ادراک شده» در پیش بینی عملکرد شغلی است، اما سهم بسیار ناچیز آن (۰٫۱ درصد) نشان می دهد که این متغیر به تنهایی نقش معنادار و عملی در تبیین عملکرد شغلی کارکنان در بخش های ورزشی ایفا نمی کند. به عبارت دیگر، صرف برخورداری از فناوری اطلاعات با کاربری آسان، بدون وجود «قصد رفتاری برای استفاده» و «سودمندی ادراک شده»، نمی تواند به بهبودهای چشمگیر در عملکرد شغلی منجر شود.

کلیدواژه ها:

پذیرش فناوری اطلاعات ، مدل پذیرش فناوری ، بهره وری کارکنان ، کارکنان ادارات ورزشی