مدل سازی روابط ساختاری میان فعالیت های ورزشی و بازی های رایانه ای با مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه

هدف از پژوهش حاضر، مدل سازی روابط ساختاری میان فعالیت های ورزشی و بازی های رایانه ای با مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر کرمان است.روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر مدارس دولتی متوسطه دوره دوم شهر کرمان تشکیل دادند(۱۵۷۰۰ نفر) که طبق جدول مورگان ۳۷۵ نفر بصورت نمونه گیری تصادفی و دردسترس انتخاب گردیدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های مهارت اجتماعی ماتسون و همکاران (۱۹۸۳)، مقیاس فعالیت بدنی شهلایی (۱۳۹۰)، بازی های رایانه آنیوتاورن (۲۰۰۸)، استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون میانگین یک جامع و روش معادلات ساختاری با استفاده از دو نرم افزار SPSSوSmart PLS بهره گرفته شده است.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که رابطه علی فعالیت ورزشی بر بازی رایانه ای و بازی رایانه ای بر مهارت اجتماعی منفی و معنی دار بوده، اما رابطه علی فعالیت ورزشی بر مهارت اجتماعی مثبت و معنی دار بوده است.نتیجه گیری: با توجه نتایج بدست آمده، خانواده ها و مسئولان فعال در عرصه آموزشی کودکان و نوجوانان میبایست با در نظر گرفتن این تاثیر و ارتباط آن ها، برنامه ریزی های لازم را جهت رشد مهارت های اجتماعی و فعالیت های ورزشی کودکان و نوجوانان فراهم آورند و از طرفی با برنامه ریزی دقیق زمان استفاده از بازی های رایانه ای را به حداقل برسانند. بنابراین می توان گفت یکی از عوامل موثر در بهبود مهارت های اجتماعی نوجوانان، تقویت برنامه های فعالیت ورزشی و بدنی در مدرسه و اجتماع است؛ همچنین کاهش استفاده از بازی های رایانه ای نیز متاثر از عواملی نظیر انجام فعالیت های ورزشی است.

کلیدواژه ها:

فعالیت ورزشی ، بازی رایانه ای ، مهارت اجتماعی