مرجعیت علمی قرآن در اعتبارشناسی گزاره های اعتقادی

تحولات معرفت شناختی معاصر، معیارهای سنجش اعتبار معرفت دینی را با چالش های جدی مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی در مبانی صدق، ارزش و حجیت گزاره های اعتقادی را برجسته کرده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که در چنین فضایی، قرآن کریم چگونه می تواند ملاک جامع و موجهی برای اعتبارسنجی گزاره های اعتقادی فراهم آورد. این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی، نشان می دهد حل این مسئله در گرو تبیین منسجم سه مولفه بنیادین است: واقع نمایی گزاره های اعتقادی، ارزش معرفتی باورهای دینی و منطق توجیه معرفت اعتقادی. یافته های پژوهش حاکی از آن است که قرآن کریم، افزون بر تاکید بر واقع گرایی معرفتی و امکان شناخت نفس الامر، مراتب معرفت را نظام مند ارزش گذاری کرده و با هدایت عقل برهانی، ساختاری مبناگرایانه برای توجیه معرفت دینی ارائه می دهد. بر این اساس، قرآن می تواند چارچوبی عقلانی و منسجم برای دفاع از اعتبار معرفت اعتقادی فراهم آورد و بدیلی موجه در برابر جزم اندیشی و نسبی گرایی معرفتی عرضه کند.

کلیدواژه ها:

مرجعیت علمی قرآن کریم ، اعتبارشناسی ، واقع گرایی ، گزاره های اعتقادی