پیوند آب، غذا و ایمنی زیستی در عصر تغییر اقلیم: چارچوبی برای حکمرانی پایدار محصولات تراریخته و مدیریت منابع آب

در این مقاله، در چارچوب تشدید تغییر اقلیم، افزایش تنش آبی و رشد تقاضای جهانی غذا، نقش فناوری های نوین کشاورزی با تمرکز بر محصولات تراریخته و پیامدهای آن ها بر امنیت غذایی، منابع آب و ایمنی زیستی بررسی شده است. هدف پژوهش، مرور و تحلیل انتقادی پیوند آب، غذا و ایمنی زیستی و تبیین نقش حکمرانی در مدیریت فرصت ها و مخاطرات فناوری های زیستی در شرایط تغییر اقلیم است. روش تحقیق بر مرور مطالعات سه دهه اخیر و بررسی تحول رویکردها به سمت پیوند آب، غذا و ایمنی زیستی است. نتایج نشان می دهد اثرات محصولات تراریخته بر امنیت غذایی و منابع آب، بیش از ماهیت فناوری، به کیفیت حکمرانی، چارچوب های ارزیابی ریسک، الگوی مصرف نهاده های شیمیایی و شرایط اقلیمی وابسته است. در این راستا، توسعه حکمرانی یکپارچه، تقویت پایش های زیست محیطی، ارزیابی ریسک در مقیاس حوضه آبریز و همگرایی سیاست های آب، کشاورزی و ایمنی زیستی ضروری است. این اقدامات پیش شرط بهره برداری پایدار از فناوری های زیستی و تحقق امنیت غذایی همراه با حفاظت از منابع آب محسوب می شوند. نوآوری مقاله، ارائه چارچوب مفهومی پیوند آب–غذا–ایمنی زیستی برای تصمیم گیری یکپارچه در مدیریت فناوری های زیستی تحت شرایط تغییر اقلیم است.

کلیدواژه ها:

Food security ، Biosafety ، Environmental governance ، Glyphosate ، امنیت غذایی ، ایمنی زیستی ، حکمرانی محیط زیست ، گلیفوزیت