مکانیسم انتقال کربن در قارچ های مایکوریز

همزیستی مایکوریزی با قدمت ۴۵۰ میلیون ساله، تعاملی سودمند بین گیاه و قارچ است که در آن گیاه میزبان، کربن حاصل از فتوسنتز را در اختیار قارچ قرار می دهد و قارچ در مقابل، جذب مواد معدنی به ویژه فسفر و نیتروژن را برای گیاه تسهیل می کند. مطالعات ایزوتوپی نشان داده اند که به طور متوسط ۱۵ تا ۳۰ درصد کربن فتوسنتزی گیاه ظرف ۲۴ ساعت به شبکه میسلیومی قارچ منتقل می شود. چرخه جذب، انتقال، کاتابولیسم و آنابولیسم کربن از طریق شش مرحله مولکولی و فیزیولوژیک تنظیم شده شامل تثبیت کربن در کلروپلاست، بیوسنتز ساکارز، انتقال از طریق آوند آبکش، هیدرولیز ساکارز در آپوپلاست، جذب گلوکز توسط غشای پری آربوسکولار و متابولیسم کربن در میسلیوم قارچی صورت می گیرد. پروتئین های ترانسپورتر خانواده HXT و MST نقش کلیدی در جذب مونوساکاریدها دارند. کربن دریافتی توسط قارچ در مسیرهای متابولیکی مختلف از جمله تولید انرژی، رشد و ذخیره سازی مصرف می شود. عوامل محیطی نظیر شدت نور، دمای خاک، رطوبت و نیتروژن خاک بر انتقال کربن تاثیر مثبت و فسفر خاک تاثیر منفی دارد. درک عمیق این مکانیسم ها می تواند مبنایی برای توسعه استراتژی های نوین در کشاورزی پایدار، کاهش مصرف کودهای شیمیایی و ترسیب موثر کربن در خاک باشد.

کلیدواژه ها:

Hexose transporter proteins ، Photosynthate partitioning ، Carbon sequestration ، Environmental stresses ، پروتئین های هگزوز ترانسپورتر ، تخصیص مواد فتوسنتزی ، ترسیب کربن ، تنش های محیطی