اثرات نوع غله و افزودنی گلوکوژنیک بر خوراک مصرفی، گوارش پذیری، عملکرد شیر و فراسنجه های شکمبه ای در گاوهای هلشتاین طی دوره انتقال

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیرات نوع دانه غله و افزودنی گلیکوژنیک بر عملکردهای تولید شیر، فراسنجه های گوارش پذیری مواد مغذی و فراسنجه های شکمبه گاوهای شیری هلشتاین دوره انتقال بود. در این مطالعه، از ۲۴ راس گاو شیری دوره انتقال (۵۲ ± ۶۴۷ = BW) در قالب طرح کاملا تصادفی و آزمایش فاکتوریل ۲×۲ استفاده گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: ۱) جیره بر پایه جو بدون افزودنی گلوکوژنیک، ۲) جیره برپایه جو با افزودنی گلوکوژنیک، ۳) جیره بر پایه ذرت بدون افزودنی گلوکوژنیک، و ۴) جیره بر پایه ذرت با افزودنی گلوکوژنیک. جیره های قبل از زایش و بعد از زایش متفاوت بود. تولید و ترکیبات شیر از قبیل پروتئین و چربی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. ماده خشک مصرفی بعد از زایش در گاوهایی که جیره بر پایه جو بدون افزودنی گلوکوژنیک دریافت کرده بودند تمایل به افزایش داشت (۰۷/۰ = P). گوارش پذیری مواد مغذی (ماده خشک، ماده آلی، پروتئین،کربوهیدرات غیر الیافی، الیاف شوینده خنثی و چربی) تفاوت معنی داری بین تیمارها نداشت. فراسنجه های شکمبه ای بعد از زایش تفاوت معنی داری نداشت، ولی گاوهای مصرف کننده جو pH شکمبه ای پایین تری نسبت به گاوهایی که ذرت دریافت کردند، داشتند. غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه نیز تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت. در شرایط مختلف نهاده ها می توان از حداکثر ظرفیت جایگزینی غلات در دوره انتقال استفاده کرد بدون تاثیرات منفی و همچنین می توان از افزودنی گلوکوژنیک بدون تاثیرات منفی در دوره انتقال برای بهبود وضعیت متابولیکی و تولید مثلی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

نوع غله ، افزودنی گلوکوژنیک ، قابلیت هضم ، گاو هلشتاین ، دوره انتقال