تاثیر فرآوری توام با پرتوهای الکترونی و کشت مایع قارچ آسپرژیلوس اورایزا بر ترکیب شیمیایی، تولید گاز و تجزیه پذیری شکمبه ای کاه گندم

فرآوری خوراک های لیگنوسلولزی با پرتوهای الکترونی و تخمیر قارچی، می تواند قابلیت دسترسی به الیاف را بهبود بخشد. در این مطالعه، اثرات هم افزایی پرتودهی الکترونی و عصاره حاصل از کشت مایع قارچ آسپرژیلوس اورایزا بر کاه گندم بررسی شد. در سه تیمار دسته اول، ابتدا کاه گندم در سه سطح ۲۰۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ گیلو گری پرتودهی و سپس با عصاره قارچی فرآوری شد و در سه تیمار دسته دوم، فرآوری با عصاره قارچی قبل از پرتودهی انجام شد. ترکیب شیمیایی تیمار شاهد (بدون فرآوری) و شش تیمار دیگر بر اساس روش های استاندارد و مقادیر الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی و الیاف گوارش ناپذیر پس از ۲۴۰ ساعت انکوباسیون (iNDFD۲۴۰) با استفاده از دستگاه آنکوم و روش فیلتربگ تعیین گردید. مقادیر تولید گاز و تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و الیاف نامحلول در شوینده خنثی تعیین گردید. تجزیه آماری در قالب طرح کاملا تصادفی با نرم افزار SAS ۹.۴ صورت گرفت. با افزایش دز پرتودهی، بازده ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی همه تیمارها نسبت به شاهد به طور معنی داری کاهش نشان داد (۰۵/۰P<) و این کاهش در تیمارهای پرتودهی پیشین بیشتر بود. با افزایش زمان انکوباسیون، تولید تجمعی گاز، تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و الیاف به طور چشمگیری افزایش نشان داد (۰۵/۰P<). برای تمامی تیمار ها، همبستگی بسیار قوی تولید گاز با تجزیه پذیری شکمبه ای مشخص شد. در مجموع، ترکیب پرتودهی الکترونی ۴۰۰ کیلوگری پیشین با فرآوری قارچی، بهترین عملکرد را نشان داد و کاربرد آن می تواند رویکردی امیدبخش برای ارتقای ارزش تغذیه ای کاه گندم محسوب شود.

کلیدواژه ها:

ضایعات کشاورزی-صنعتی ، آنزیم های قارچی ، فرآوری پاک ، فیبر گوارش ناپذیر ، ارزش تغذیه ای