طراحی ابزاری برای مطالعه جامعهشناختی تحولات ساختاری- کارکردی نهاد خانواده در ایران طی دو دهه اخیر

این پژوهش برای طراحی ابزاری برای مطالعه تحولات ساختاری- کارکردی نهاد خانواده در ایران، طی دو دهه اخیر انجام شده است. برای این منظور تلاش شد تا با تعدادی از کارشناسان و متخصصان امر، مصاحبه به عمل آمده و یافته ها تحلیل گردد. از همین رو شیوه انجام این تحقیق به صورت کیفی و ابزار آن نیز، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. محقق این مصاحبه را با تعدادی از اساتید دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران (جامعه آماری) این که به نوعی در حوزه خانواده صاحب اندیشه بوده اند، به عمل آورد. شیوه تحلیل داده ها با استفاده از رویکرد تحلیل محتوا بوده است. یافته ها نشان دادند که ۲۳ مولفه از مصاحبه ها استخراج شده که منجر به طراحی ۴۷ گویه شده اند. آزمون های KMO و بارتلت به عنوان آزمون های مقدماتی برای ارزیابی تحلیل عاملی گویه ها مورد استفاده قرار گرفتند که کلیه آنها معنادار شدند. یافته های این آزمون نیز نشان دادند که ۲ مولفه اصلی قابل استخراج می باشند: ۱- تغییرات پیش از ازدواج؛ ۲- تغییرات پس از ازدواج (که خود شامل دو بعد تحولات ساختاری و تحولات کارکردی) می شوند. مقدار بالا و مطلوب در آزمون کرونباخ، ما را از اضافه کردن و طراحی سوال های مجدد بی نیاز می سازد. این یافته به آن معنا است که کلیه ۴۷ گویه طراحی شده در این تحقیق، منجر می گردد که نیازهای تحقیقی برطرف شوند، یعنی ما به صورت جامع و مانع، به این نتیجه در جامعه بزرگ تر برسیم که چه تحولاتی در خانواده های ایرانی رخ داده و این تغییرات به لحاظ ساختاری و کارکردی چگونه است.

کلیدواژه ها:

تحولات کارکردی ، تحولات ساختاری ، نهاد خانواده ، دانشگاه آزاد اسلامی