خوانش فرهنگی نمودها و نمادهای عینی محوطه های باستان شناسی در فرآیند شکل گیری سایت موزه ها

شناخت محوطه های باستان شناسی در سال های اخیر از چارچوب صرفا کالبدی و مستندسازانه فاصله گرفته و به حوزه ای میان رشته ای میان باستان شناسی، معماری و طراحی منظر فرهنگی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل فرایند «گذار از مشاهده ی فیزیکی به خوانش فرهنگی» در شناخت محوطه ها و تبیین نقش آن در شکل گیری سایت موزه ها انجام گرفته است. در این رویکرد، محوطه به مثابه متنی چندلایه در نظر گرفته می شود که معنا و ارزش آن نه تنها از عناصر مادی بلکه از نظام های ادراکی، تاریخی و فرهنگی زاده می شود. مسآله مقاله حاضر این بوده است که چگونه می توان از نمودها و نمادهای عینی محوطه های باستان شناسی به خوانش فرهنگی آن ها گذر کرد تا زمینه ی شکل گیری سایت موزه های معاصر فراهم شود؟ روش تحقیق در مقاله حاضر تاریخی - باستان شناختی بوده است. اطلاعات مورد نیاز نیز به صورت کتابخانه ای و مشاهدات میدانی از محوطه های باستانی و سایت موزه ها گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که شناخت محوطه ها به عنوان نخستین گام در فرآیند طراحی سایت موزه ها، صرفا ثبت کالبد و داده های فیزیکی نیست، بلکه شامل بازخوانی لایه های معنایی و فرهنگی است که امکان انتقال تجربه ی زیسته ی مکان را به مخاطب امروز فراهم می سازد. مقاله در نهایت الگویی مفهومی برای تبیین پیوند میان شناخت، تفسیر و بازنمایی محوطه های باستانی در قالب سایت موزه ها پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شناخت محوطه های باستان شناسی ، خوانش فرهنگی ، سایت موزه ، تفسیر فرهنگی ، بازنمایی فرهنگ