بررسی اثر توسعه مالی و حکمرانی بر آسیب پذیری اقتصادی کشورهای عضو اوپک: رویکرد PCSE و FGLS

این پژوهش به بررسی تاثیر توسعه مالی و حکمرانی بر آسیب پذیری اقتصادی در ۱۰ کشور عضو اوپک طی دوره ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۰ با استفاده از روش های اقتصادسنجی PCSE و FGLS می پردازد. نتایج نشان می دهد توسعه مالی اثر منفی و معناداری بر آسیب پذیری اقتصادی دارد؛ به گونه ای که با افزایش آن، میزان آسیب پذیری به طور قابل توجهی کاهش می یابد. حکمرانی نیز اثر منفی اما محدودتری دارد و به بهبود وضعیت اقتصادی کمک می کند. در مقابل، اندازه دولت و تراکم جمعیت تاثیر مثبت و معناداری بر آسیب پذیری دارند و موجب افزایش آن می شوند. همچنین، باز بودن مالی و وابستگی به رانت منابع طبیعی از دیگر عوامل تشدیدکننده آسیب پذیری اقتصادی هستند. نتایج بیانگر وجود رابطه غیرخطی میان توسعه مالی و آسیب پذیری اقتصادی است؛ به طوری که این رابطه از الگوی U شکل تبعیت می کند، یعنی در سطوح بالاتر توسعه مالی، اثر آن در افزایش آسیب پذیری تقویت می شود. در مجموع، بهبود کیفیت حکمرانی و توسعه مالی می تواند به کاهش آسیب پذیری اقتصادی کمک کند، در حالی که گسترش اندازه دولت، افزایش تراکم جمعیت، باز بودن مالی و اتکا به منابع طبیعی، این آسیب پذیری را تشدید می کنند.

کلیدواژه ها:

Economic Vulnerability ، Financial Development ، Governance ، Natural Resource Rents ، آسیب پذیری اقتصادی ، توسعه مالی ، حکمرانی ، رانت منابع طبیعی