بررسی کانه زایی فلزهای گران بهای سولفیداسیون پایین در پتانسیل معدنی کهیاز (شمال شرق اصفهان) با تکیه بر شواهد زمین شناسی، کانه زایی، زمین شیمی و میان بارهای سیال

پتانسیل معدنی کهیاز در ۴۵ کیلومتری جنوب شرق شهرستان اردستان در استان اصفهان، در بخش مرکزی کمربند ماگمایی ساوه– نایین– جیرفت قرار دارد. رگه های سیلیسی حاوی طلا در واحدهای آتشفشانی آندزیتی- تراکی آندزیتی الیگوسن قرار گرفته اند. رگه اصلی کانه زایی دارای حدود ۲ کیلومتر طول و عرض ۲ تا ۵ متر است. عیار طلا از ۱/۰ گرم بر تن تا ۱/۲ گرم بر تن متغیر است. الکتروم، کانی طلادار اصلی است. کانی های سولفیدی از جمله پیریت، کالکوپیریت، کالکوسیت، کوولیت به صورت فرعی تشکیل شده اند. کوارتز، کلسیت و آدولاریا مهم ترین کانی های باطله هستند. بافت های رگه- رگچه ای، گل کلمی، قشری، پرکننده فضای خالی و تیغه ای از جمله بافت های شاخص هستند. داده های زمین شیمیایی نشان دهنده همبستگی مثبت طلا با عناصر نقره و آنتیموان است و همبستگی منفی آن با آرسنیک، گوگرد و فلزهای پایه است. دگرسانی گرمابی شامل پروپیلیتیک، آرژیلیک متوسط و سیلیسی است. بررسی میان بارهای سیال در کوارتز مربوط به مرحله اول و اصلی کانه زایی نشان می دهد که سیالات کانه دار دارای دمای متوسط تا بالا (۱۶۹ تا ۲۷۸ درجه سانتی گراد) و شوری پایین تا متوسط (۷۳/۲ تا ۲۹/۱۰ درصد وزنی معادل نمک طعام) هستند که تحت تاثیر فرایندهای اختلاط و جوشش قرار گرفته اند. کانه زایی در کهیاز با کانه زایی در سامانه های سولفیداسیون پایین مطابقت دارد.

کلیدواژه ها:

الکتروم ، آدولاریا ، سولفیداسیون پایین ، کهیاز ، کمربند ماگمایی ساوه– نایین– جیرفت