مدل سازی استفاده همزمان از منابع انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر با رویکرد توسعه پایدار در صنایع مادر

یکی از مباحث کلیدی در سیاست گذاری انرژی در دهه اخیر، توسعه پایدار انرژی است. با توجه به محدودیت منابع انرژی تجدیدناپذیر و اهمیت روزافزون انرژی های تجدیدپذیر، این پژوهش با هدف بهینه سازی استفاده همزمان از این منابع در صنایع مادر انجام شده است. اگرچه هزینه های اولیه و سرمایه گذاری بالا از موانع اصلی استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در کشور به شمار می رود، اما قوانین بالادستی و مشوق های اخیر، روند سرمایه گذاری در این بخش را تسهیل کرده است .روش تحقیق مقاله از نوع کاربردی و مطالعه موردی بر روی داده های واقعی می باشد. پژوهش شامل مرور مبانی نظری، طراحی مدل ریاضی چندهدفه، و حل آن به روش وزن دهی است. مدل ارائه شده، اهداف اقتصادی ، زیست محیطی و اجتماعی را شامل می شود. داده های مورد استفاده از یک کارخانه سیمان جمع آوری شده و مدل با استفاده از داده های واقعی صحت سنجی شده است.نتایج نشان داد که با رویکرد توسعه پایدار، استفاده از نیروگاه خورشیدی نسبت به نیروگاه های گازی اولویت دارد. در این حالت، حدود ۶۵ درصد برق مورد نیاز کارخانه باید از انرژی خورشیدی تامین شود. مدل ریاضی پیشنهادی، به عنوان یک مدل سه هدفه غیرخطی عدد صحیح، ابزار موثری برای برنامه ریزی انرژی در صنایع مادر فراهم می کند و رویکردی نوآورانه برای تلفیق توسعه پایدار در فرآیند تصمیم گیری ارائه می دهد.این پژوهش می تواند چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران صنایع جهت بهینه سازی مصرف انرژی با در نظر گرفتن الزامات اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، انرژی تجدیدپذیر ، انرژی تجدیدناپذیر ، مدل ریاضی ، بهینه سازی چندهدفه