اثر تزریق مکمل­های ویتامینی و معدنی در اواخر دوره آبستنی بر فراسنجه­های بیوشیمیایی خون و شاخص های آنتی اکسیدانی و هورمونی میش های دالاق و عملکرد بره های آن ها

هدف: افزایش التهاب و استرس اکسیداتیو پیش آمده در دوره انتقال ممکن است علاوه بر تاثیرات منفی بر سلامت میش، منجر به تاثیر منفی بر سلامت و رشد جنین شود. ویتامین ها و مواد معدنی به دلیل خواص ضدالتهابی و ضداکسیداتیو خود شناخته شده اند. ویتامین ها و مواد معدنی برای سلامت و تولید میش ها ضروری هستند، زیرا به عنوان آنتی اکسیدان های سلولی و تعدیل کننده سیستم ایمنی عمل می کنند. با توجه به اهمیت تغذیه ریزمغذی ها در دوره انتقال میش ها، پژوهشی به منظور بررسی تاثیر تزریق مکمل های ویتامینی و معدنی در اواخر دوره آبستنی بر فراسنجه های بیوشیمیایی خون و شاخص های آنتی اکسیدانی و هورمونی دالاق و عملکرد بره های آن ها صورت گرفت.روش پژوهش: تعداد ۴۰ راس میش نژاد دالاق در اواخر دوره آبستنی به چهار تیمار و ده تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل ۱- گروه شاهد (عدم تزریق مکمل ویتامینی و معدنی)، ۲- میش های دریافت کننده مکمل ویتامینی تزریقی، ۳- میش های دریافت کننده مکمل معدنی تزریقی و ۴- میش های دریافت کننده هم زمان مکمل ویتامینی و معدنی تزریقی بود. تزریق مکمل ها در ۲۱ روز قبل زایش انجام شد و مقدار آن ها برای مکمل معدنی و ویتامینی به ازای هر راس ۲۰ و پنج میلی گرم بود. مکمل ویتامینی شامل ویتامین های A، D۳، E، B۱، B۲، B۳، B۶، B۱۲، C و مکمل معدنی شامل کلسیم، مس، منیزیم و فسفر بود.یافته ها: غلظت آلبومین و نسبت آلبومین:گلوبولین در خون میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها را به شکل تزریقی دریافت کردند کم تر از گروه شاهد بود و میزان آلبومین و نسبت آلبومین:گلوبولین در میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها را به طور هم زمان دریافت کردند کم تر از سایر تیمارها بود (۰۵/۰≥P). در سرم خون میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها دریافت کردند غلظت گلوبولین و سرولوپلاسمین بالاتر از میش های شاهد بود و غلظت آن ها در سرم میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها را به طور هم زمان دریافت کردند بیش تر از سایر تیمارها بود (۰۵/۰≥P). کورتیزول، کاتالاز، گلوتاتیون پراکسیداز، مالون دی آلدهید، سوپراکسیددیسموتاز، وضعیت آنتی اکسیدانی کل و آلکالین فسفاتاز در خون میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها را به شکل تزریقی دریافت کردند کم تر از گروه شاهد بود (۰۵/۰≥P). وضعیت آنتی اکسیدانی کل و آلکالین فسفاتاز در میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها را به طور هم زمان دریافت کردند کم تر از سایر تیمارها بود (۰۵/۰≥P). در سرم خون میش هایی که مواد معدنی و ویتامین ها دریافت کردند غلظت هموگلوبین بالاتر از میش های شاهد بود (۰۵/۰≥P). زمان دفع جفت با تزریق ریزمغذی ها تعدیل یافت و کم ترین زمان دفع جفت متعلق به میش های دریافت کننده هم زمان مواد معدنی و ویتامین ها بود (۰۵/۰≥P). از طرفی، وزن تولد بره در میش های تزریق شده با مواد معدنی و ویتامین ها بهبود یافت و بیش ترین وزن تولد بره برای تیمار تزریق شده با مواد معدنی و ویتامین های هم زمان بود (۰۵/۰≥P). وزن ۴۵ روزگی، افزایش وزن بره ها در طول دوره، افزایش وزن روزانه و قابلیت هضم ظاهری ماده خشک آن ها با تزریق مادری مواد معدنی و ویتامین ها بهبود یافت. هم چنین، تعداد بره های مبتلا به اسهال و روزهای اسهال در تیمارهای دریافت کننده مادری مواد معدنی و ویتامین ها کاهش یافت و کم ترین تعداد بره های مبتلا به اسهال در گروه دریافت کننده ویتامین ها و موادمعدنی و ویتامین ها به طور هم زمان بود (۰۵/۰≥P).نتیجه گیری: به طور کلی، تزریق هم زمان مواد معدنی و ویتامین ها به میش های دوره انتقال پیش از زایش، به سبب بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی و ایمنی آن ها و عملکرد بهتر بره های آن ها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

دوره انتقال ، آنتی اکسیدان ها ، مواد معدنی ، میش دالاق ، ویتامین