تاثیر سطوح مختلف پهک بر عملکرد رشد، فراسنجه های خونی، ویژگی های لاشه، مورفولوژی روده و میکروبیوتای روده بلدرچین ژاپنی

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تاثیر سطوح مختلف پهک (خرما در مرحله خلال سبز) بر عملکرد رشد، فراسنجه های خونی، ویژگی های لاشه، مورفولوژی و جمعیت میکروبی روده بلدرچین ژاپنی انجام شد.روش پژوهش: این آزمایش با استفاده از ۳۶۰ قطعه جوجه بلدرچین در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار، شش تکرار و ۱۵ قطعه پرنده در هر تکرار به مدت ۳۵ روز اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل ۱- گروه شاهد (جیره بدون پهک)؛ ۲- جیره حاوی پنج درصد پهک؛ ۳- جیره حاوی ۱۰ درصد پهک و ۴- جیره حاوی ۱۵ درصد پهک بودند.یافته ها: نتایج نشان داد که وزن بدن پرنده ها در هیچ کدام از دوره ها تحت تاثیر سطوح مختلف پهک قرار نگرفت. استفاده از پهک در سطح پنج درصد سبب کاهش خوراک مصرفی و بهبود ضریب تبدیل خوراک و نسبت های بازده انرژی و پروتئین شد، اما در سطح ۱۵ درصد منجر به افزایش خوراک مصرفی شد (۰۵/۰P<). استفاده از سطوح ۱۰ و ۱۵ درصد پهک سبب کاهش کلسترول تام و هر سه سطح پهک موجب کاهش نسبت خطر قلبی و ضریب آتروژنیک شد (۰۵/۰P<). گنجاندن سطوح ۱۰ و ۱۵ درصد پهک در جیره به ترتیب سبب کاهش و افزایش وزن نسبی لاشه و کبد شدند (۰۵/۰P<). کم ترین وزن نسبی کبد در تیمارهای شاهد و سطح پنج درصد پهک و بیش ترین آن در تیمار سطح ۱۵ درصد مشاهده شد (۰۵/۰P<). در مقایسه با گروه شاهد، گنجاندن سطح پنج درصد پهک در جیره سبب افزایش و طول پرز و کاهش ضخامت لایه زیر مخاطی دوازدهه شد (۰۵/۰P<). بالاترین ضخامت لایه زیر مخاطی مربوط به سطح ۱۵ درصد بود (۰۵/۰P<). در مقایسه با گروه شاهد، گنجاندن سطوح ۱۰ و ۱۵ درصد پهک در جیره سبب کاهش طول پرز و نسبت طول پرز به عمق کریپت در ایلئوم شد (۰۵/۰P<). سطح ۱۵ درصد پهک در مقایسه با گروه شاهد باعث افزایش ضخامت لایه های زیر مخاطی و عضلانی در ایئلوم شد (۰۵/۰P<). تغذیه پهک در مقایسه با گروه شاهد تعداد سلول های گابلت در ایلئوم را کاهش داد و بیش ترین کاهش در تیمار ۱۵ درصد مشاهد شد (۰۵/۰P<). بیش ترین و کم ترین مساحت پرزها در ایلئوم به ترتیب در تیمارهای پنج و ۱۵ درصد پهک مشاهده شد (۰۵/۰P<). اگرچه عمق کریپت در ایلئوم تحت تاثیر سطوح مختلف پهک قرار نگرفت، اما با افزایش سطح پهک مقدار آن به صورت درجه دو افزایش یافت (۰۵/۰P<). در مقایسه با گروه شاهد، گنجاندن سطوح ۱۰ و ۱۵ درصد پهک در جیره سبب افزایش جمعیت سالمونلا- شیگلا و کلستریدیوم ها و کلی فرم ها در ایلئوم شد (۰۵/۰P<). در مقایسه با گروه شاهد، سطح پنج درصد پهک در جیره باعث کاهش جمعیت کل باکتری های هوازی در روده کور شد. جمعیت کل باکتری های هوازی، سالمونلا- شیگلا و کلی فرم ها در روده کور پرنده های تغذیه شده با سطح ۱۵ درصد پهک در مقایسه با سایر تیمارها افزایش یافت (۰۵/۰P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل، می توان از پهک تا سطح پنج درصد جیره بلدرچین ژاپنی در ۳۵ روز اول دوره پرورش بدون تاثیر منفی بر عملکرد استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

شاخص آتروژنیک ، ضریب آتروژنیک ، نرخ رشد ویژه ، نسبت ریسک قلبی ، نسبت های بازده انرژی و پروتئین