عشق به مقصد در گردشگری دریامحور: مروری نظام مند بر پیشایندها و پیامدهای آن

برندسازی مقاصد گردشگری و ایجاد پیوندهای عاطفی میان گردشگران و مقصد، از رویکردهای مهم مدیریت و بازاریابی مقصد است. عشق به مقصد به عنوان شکلی عمیق از رابطه عاطفی گردشگر با مقصد، می تواند به شکل گیری نگرش ها و رفتارهای مطلوب و تقویت روابط پایدار کمک کند. هدف پژوهش، ارائه تصویری جامع از مفهوم عشق به مقصد با تاکید بر گردشگری دریامحور و شناسایی پیشایندها، پیامدها و روابط آن است. این پژوهش با مرور نظام مند ادبیات بر اساس چارچوب PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. مطالعات فارسی و انگلیسی گردآوری شدند. جست وجوی منابع انگلیسی در بازه ۱۹۸۴ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ و منابع فارسی در بازه ۱۳۹۷ تا خرداد ۱۴۰۵ انجام گرفت. از میان ۶۹۷ مطالعه شناسایی شده، پس از غربالگری، بررسی متن کامل و ارزیابی کیفیت، ۱۹۰ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شد. داده ها با استخراج نظام مند، کدگذاری و تحلیل محتوای موضوعی بررسی شدند. نتایج نشان داد عشق به مقصد حاصل تعامل عوامل شناختی، تجربی، عاطفی، رابطه ای، اجتماعی و محیطی است. رضایت، تجربه، تصویر، اعتماد، اصالت، هویت یابی و دلبستگی به مقصد از مهم ترین پیشایندها و وفاداری، قصد بازدید مجدد، تبلیغات شفاهی و الکترونیکی و تمایل به پرداخت قیمت بالاتر از مهم ترین پیامدها بودند. در گردشگری دریامحور نیز ویژگی های طبیعی و فرهنگی، اصالت، تجربه های دریایی و ساحلی و تعامل با جامعه محلی، زمینه ساز شکل گیری این پیوند عاطفی هستند. عشق به مقصد می تواند مفهومی راهبردی در بازاریابی رابطه مند، مدیریت تجربه و حکمرانی پایدار مقصد باشد. نوآوری پژوهش در یکپارچه سازی ادبیات عشق به مقصد و پیوند آن با مدیریت، حکمرانی مشارکتی و توسعه پایدار مقاصد دریامحور است.

کلیدواژه ها:

عشق به مقصد گردشگری ، گردشگری دریامحور ، حکمرانی مقصد ، حکمرانی مشارکتی ، گردشگری پایدار