ارائه مدل حکمرانی چندذی نفعی برای توسعه سیاستگذاری کارآفرینی اجتماعی در شهرهای دانش بنیان (منطقه مورد مطالعه: شهر کرمانشاه)

هدف: هدف این پژوهش، ارائه مدل حکمرانی چندذی نفعی برای توسعه سیاستگذاری کارآفرینی اجتماعی در شهرهای دانش بنیان است.روش پژوهش: این پژوهش از نوع مطالعات کاربردی محسوب می شود و از نظر ماهیت، یک مطالعه کیفی (توصیفی - تحلیلی) است که با بهره گیری از روش فراترکیب نظام مند در چارچوب هفت مرحله ای سندلوسکی و باروسو انجام شد. جست وجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر از میان ۱۱۷ مقاله اولیه، در نهایت ۲۷ مقاله مرتبط با موضوع پژوهش انتخاب شد. بازه زمانی مقالات خارجی، سال های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ و بازه زمانی مقالات داخلی، سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ بود. مقالات منتخب با استفاده از نرم افزار Maxqda تجزیه وتحلیل شدند.یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، ۲۳ مفهوم اصلی(کیفیت و نقش حکمرانی دولت؛ مشارکت ذی نفعان و حکمرانی چندذی نفعی و...) و ۶ مقوله محوری (نظام حکمرانی و فرایند سیاستگذاری چندذی نفعی؛ چارچوب نهادی، قوانین و تحول در دولت و...) شناسایی شد.نتیجه گیری: موفقیت سیاستگذاری کارآفرینی اجتماعی در شهرهای دانش بنیان مستلزم حکمرانی چندذی نفعی به عنوان هسته مرکزی فرایند سیاستی است. دولت، دانشگاه، بخش خصوصی، نهادهای واسط و جامعه مدنی تنها از طریق تعامل ساختاریافته و هم راستاسازی منافع در حلقه های تصمیم سازی، قادر به تولید تصمیمات سیاستی واقع گرایانه و اثربخش هستند. بدون بستر نهادی مناسب، اصلاح قوانین، شفافیت و پاسخگویی در فرایند سیاستگذاری، مشارکت ذی نفعان به نتایج سیاستی پایدار منجر نمی شود. نظریه ارائه شده تاکید دارد که توسعه پایدار در شهرهای دانش بنیان تنها از طریق فرایند سیاستگذاری چندمرحله ای، مشارکتی و هم افزا تحت هدایت سیاستگذاری هوشمند و شواهدمحور امکان پذیر است و رویکردهای تک بعدی یا دستوری ناکارآمد خواهند بود.

کلیدواژه ها:

سیاستگذاری کارآفرینی اجتماعی ، سرمایه انسانی ، شهرهای دانش بنیان ، نظام دانش و نوآوری ، حکمرانی چندذی نفعی.