طراحی الگوی توسعه اقتصادی ورزش های همگانی در جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر مشارکت ذی نفعان با رویکرد کسب و کارهای اجتماعی پایدار

هدف: ورزش همگانی به عنوان رکنی حیاتی در توسعه اجتماعی و سلامت عمومی با چالش های مالی جدی در ایران مواجه است. وابستگی شدید به منابع دولتی، نبود نظام مالی پایدار و عدم بهره گیری از ظرفیت های بخش خصوصی و مشارکت های مردمی از موانع اصلی توسعه این حوزه به شمار می روند. این پژوهش با هدف طراحی الگوی توسعه اقتصادی ورزش همگانی با محوریت مشارکت ذی نفعان با رویکرد کسب و کارهای پایدار انجام شد.روش پژوهش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته (کیفی - کمی) بود. در بخش کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد و مصاحبه با خبرگان داده ها گردآوری و تحلیل شد. در قسمت کمی از پرسشنامه محقق ساخته و روش های آماری توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد. جامعه آماری شامل مدیران ارشد فدراسیون ورزش های همگانی، روسای هیات های استانی و صاحب نظران اقتصاد ورزش بود.یافته ها: یافته ها نشان داد عوامل موثر در پنج دسته کلی: ساختاری - نهادی، مالی - اقتصادی، فرهنگی -اجتماعی، قانونی - حقوقی و فناوری - زیرساختی قرار می گیرند، همچنین مشارکت ذی نفعان با رویکرد کسب و کارهای پایدار شامل دولت، بخش خصوصی، نهادهای عمومی و مردم به عنوان محور اصلی الگو شناسایی شد.نتیجه گیری: نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که توسعه اقتصادی ورزش همگانی در ایران مستلزم گذر از مدل تک سویه و دولتی به سمت الگویی چندمنبعی و مشارکتی است. راهبردهای کلیدی این الگو شامل استفاده از ظرفیت های بخش خصوصی، جذب سرمایه گذاری مردمی، توسعه بازاریابی ورزشی و ایجاد سازوکارهای شفاف مالی است.

کلیدواژه ها:

الگوی مالی ، توسعه اقتصادی ، کسب وکارهای پایدار ، فدراسیون ورزش های همگانی ، مشارکت ذی نفعان.