تاثیر دکسمدتومیدین بر استرس اکسیداتیو بافت کلیه در موش های سوری نر تحت استرس مزمن مهاری

زمینه و هدف: اضطراب و افسردگی از بیماری های مهم و قابل توجه در جوامع امروزی هستند. استرس مزمن مهاری تعادل اکسیدان–آنتی اکسیدان را برهم می زند. دکسمدتومیدین (Dex) یک داروی آگونیست گیرنده α۲ آدرنرژیک است که به عنوان داروی پیش بیهوشی کاربرد دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات محافظتی دکسمدتومیدین (Dex) در برابر استرس اکسیداتیو ناشی از استرس مزمن مهاری در بافت کلیه موش انجام شد. روش ها: در این مطالعه تجربی مداخله ای، ۴۰ سر موش کوچک آزمایشگاهی به ۵ گروه (۸=n) شامل: ۱) کنترل، ۲) نرمال سالین (NS) استرس، ۳)  Dex۲۰استرس، ۴)  Dex۴۰استرس و ۵) Dex۸۰ استرس تقسیم شدند. موش ها مدل استرس مزمن مهاری را به مدت ۲۱ روز، روزانه ۳ ساعت، تجربه کردند. حیوانات گروه های دریافت کننده Dex، دارو را با دوزهای ۲۰، ۴۰ و ۸۰ میکروگرم بر کیلوگرم در طول دوره القای استرس دریافت کردند. در پایان، سطح سرمی کورتیکوسترون، اوره و کراتینین و نیز آنزیم های آنتی اکسیدان بافت کلیه اندازه گیری شدند. یافته ها: استرس مزمن مهاری موجب افزایش معنی دار سطح سرمی کورتیکوسترون، اوره و کراتینین در مقایسه با گروه کنترل شد (۰/۰۵˂P). دکسمدتومیدین توانست غلظت سرمی کورتیکوسترون را از ng/ml ۲۸۳/۲۰ در گروه استرس به ng/ml ۸۰/۷۰ در گروه Dex- ۸۰ کاهش دهد (۰/۰۵˂P). همچنین، استرس سطح شاخص پراکسیداسیون لیپیدی را به طور معنی داری افزایش و میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان SOD و GPX را کاهش داد. تجویز دکسمدتومیدین توانست سطح کورتیکوسترون و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان SOD و GPX را تا حد گروه کنترل تعدیل کند (۰/۰۵˂P). نتیجه گیری: نتایج نشان داد دکسمدتومیدین دارای خواص آنتی اکسیدانی است و می تواند از تغییرات اوره، کراتینین و کورتیکوسترون سرم، همچنین سطح MDA و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان SOD و GPX بافت کلیه موش سوری در برابر استرس مزمن مهاری بکاهد.

کلیدواژه ها:

Chronic restraint stress ، Oxidative stress ، Dexmedetomidin ، استرس مزمن مهاری ، استرس اکسیداتیو ، دکسمدتومیدین