تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر میزان درون سلولی پروتئین های FIP۲۰۰ و ATG۱۳ و نسبت ULK۱/۲ در بافت عضله تند انقباض (EDL) موش های صحرایی سالمند

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر برخی شاخص های مولکولی مرتبط با آغاز فرایند اتوفاژی، شامل پروتئین های FIP۲۰۰ و ATG۱۳ و نسبت ULK۱/ULK۲، در بافت عضله تند انقباض (EDL) موش های صحرایی سالمند بود. روش ها: در این مطالعه تجربی، نمونه ها به دو گروه تمرین HIIT و کنترل تقسیم شدند (هر گروه ۶ رت). گروه تمرین به مدت هشت هفته تحت پروتکل تمرین تناوبی با شدت بالا قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل فعالیت عادی خود را ادامه داد. پس از پایان دوره تمرینی، بافت عضله EDL استخراج و میزان درون سلولی پروتئین های موردنظر اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و اندازه اثر کوهن (Cohen's d) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرین HIIT موجب افزایش معنی دار در میزان پروتئین FIP۲۰۰ (۵/۳۵=Choen’d؛ ۰/۰۰۱=P؛ ۹/۲۸=t) و ATG۱۳ (۴/۹۷=Choen’d؛ ۰/۰۰۱=P؛ ۸/۶۱=t) در مقایسه با گروه کنترل شد. با این حال، تفاوت معناداری در نسبت ULK۱/ULK۲ بین دو گروه مشاهده نشد (۰/۹۲=Choen’d؛ ۰/۱۷=P؛ ۱/۶۰=t). نتیجه گیری: به طور کلی، یافته ها نشان داد که تمرین تناوبی با شدت بالا می تواند با افزایش اجزای کلیدی کمپلکس آغازگر اتوفاژی، ظرفیت اتوفاژیک عضله اسکلتی سالمند را تقویت کند، هرچند نسبت ULK۱/ULK۲ تحت تاثیر قرار نگرفت. این نتایج بیانگر نقش بالقوه HIIT در بهبود سازوکارهای پاکسازی سلولی و مقابله با تغییرات وابسته به سالمندی در عضله اسکلتی است.

کلیدواژه ها:

High-intensity interval training ، autophagy ، FIP۲۰۰ ، ATG۱۳ ، ULK۱/ULK۲ ، Aging ، Skeletal muscle ، تمرین تناوبی با شدت بالا ، اتوفاژی ، FIP۲۰۰ ، ATG۱۳ ، ULK۱/ULK۲ ، سالمندی ، عضله اسکلتی