شناسایی و تبیین موانع اجرای برنامه های توسعه فردی کارکنان در یک بیمارستان نظامی

این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل موانع اجرای برنامه های توسعه فردی کارکنان در یک بیمارستان نظامی انجام شد. برنامه های توسعه فردی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه منابع انسانی، نقش مهمی در ارتقای عملکرد سازمانی، بهبود کیفیت خدمات، توسعه مهارت های حرفه ای و افزایش رضایت شغلی ایفا می کنند؛ با این حال، اجرای اثربخش آن ها در محیط های خاصی مانند بیمارستان های نظامی با چالش های متعددی همراه است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۴۲ نفر از مدیران ارشد و میانی، پزشکان، رزیدنت ها، پرستاران و کارکنان بخش های پشتیبانی گردآوری شد. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. یافته ها نشان داد موانع اجرای برنامه های توسعه فردی در پنج دسته اصلی سازمانی، مدیریتی، فردی، منابع و زیرساختی-فرهنگی قابل طبقه بندی هستند. مهم ترین موانع شامل نبود سیاست ها و چارچوب های شفاف، عدم هم راستایی اهداف فردی و سازمانی، فشار کاری بالا، کمبود منابع مالی و آموزشی، ضعف رهبری حمایتی، فقدان فرهنگ یادگیرنده و مقاومت در برابر تغییر بود. نتایج بیانگر آن است که این موانع ماهیتی چندسطحی دارند و در سه سطح فردی، سازمانی و فرهنگی به صورت درهم تنیده عمل می کنند: در سطح فردی، کمبود انگیزش، فشار کاری و احساس بی عدالتی؛ در سطح سازمانی، ضعف مدیریت و کمبود منابع؛ و در سطح فرهنگی، نگاه صوری به آموزش و مقاومت در برابر یادگیری مستمر. تعامل متقابل این سطوح چرخه ای از موانع ایجاد می کند که اجرای موفق برنامه ها را دشوار می سازد. در مجموع، اجرای اثربخش برنامه های توسعه فردی مستلزم رویکردی جامع و هماهنگ در هر سه سطح است. این پژوهش با ارائه تصویری جامع از چالش های موجود، می تواند به مدیران و سیاست گذاران در طراحی راهکارهای هدفمند برای ارتقای اثربخشی این برنامه ها در بیمارستان های نظامی کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه فردی ، کادر درمان ، بیمارستان نظامی ، تحلیل مضمون