مدلسازی ساختاری-تفسیری ابعاد یادگیری چابک سازمانی در صنعت بانکداری

یادگیری چابک، ترکیبی از دو مفهوم کلیدی یادگیری سازمانی و چابکی سازمانی است که سازمان را قادر می سازد تا در محیط های ناپایدار، به صورت مداوم دانش جدید خلق کرده، آن را به اشتراک گذاشته و در تصمیم گیری های استراتژیک به کار گیرد. این نوع یادگیری در بانک هایی که باید با محیطی پیچیده، پرتغییر و رقابتی سازگار شوند، از اهمیت دوچندان برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، مدلسازی ساختاری-تفسیری ابعاد یادگیری چابک سازمانی در صنعت بانکداری بوده است. روش پژوهش حاضر، از نوع اکتشافی بود. از نظر هدف، کاربردی و با رویکرد کیفی و استراتژی تحلیل مضمون صورت گرفت. در بخش کیفی، ابتدا با خبرگان که شامل مدیران ارشد بانکی و اساتید هیئت علمی به تعداد ۱۹ نفر بودند و تا رسیدن به حد اشباع نظری، مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شد، سپس داده ها با استفاده از تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفتند و در نهایت از روش مدلسازی ساختاری تفسیری(ISM) برای ارائه مدل نهایی استفاده شد. یافته ها نشان داد پس از تحلیل داده ها، ۱۸۵ کدباز، ۳۷ مضمون پایه و ۱۲ مضامین سازمان دهنده حاصل گردید. مضامین سازمان دهنده عبارت بودند از زیرساخت های فناوری و نوآوری چابک، ساختار سازمانی چابک، فرهنگ یادگیری چابک، رهبری یادگیری چابک، شایستگی های فردی برای یادگیری چابک، مدیریت استعداد و منابع انسانی، فرآیندهای یادگیری تکرارشونده، یادگیری اکوسیستمی و برون سازمانی، یادگیری تیمی چابک، یادگیری مبتنی بر تجربه و مدیریت دانش چابک بودند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بدون ایجاد تحول در فرهنگ و سبک رهبری، سرمایه گذاری صرف بر روی فناوری های آموزشی و توسعه فردی کارکنان نمی توان سازمان را به سمت یادگیری چابک هدایت کرد. نتایح می تواند مورد استفاده سیاستگذاران، وزارت اقتصاد و بانک های دولتی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری چابک سازمانی ، یادگیری سازمانی ، چابکی سازمانی ، صنعت بانکداری