تاثیر عوامل نگرشی کارکنان وظیفه بر گرایش به استخدام در ارتش جمهوری اسلامی ایران

جذب نیروی انسانی کارآمد از دغدغه های اصلی سازمان های نظامی است و کارکنان وظیفه منبع بالقوه تامین نیروی متعهد محسوب می شوند. شناخت عوامل نگرشی موثر بر تمایل این کارکنان به استخدام می تواند در تدوین سیاست های جذب موثر باشد. هدف پژوهش، بررسی تاثیر عوامل نگرشی کارکنان وظیفه بر گرایش به استخدام در ارتش جمهوری اسلامی ایران است.روش: پژوهش کاربردی با رویکرد کمی و روش توصیفی-تحلیلی انجام شد. جامعه آماری ۱۵۰۰ نفر از کارکنان وظیفه فرماندهی دژبان کل ارتش بود که ۳۰۶ نفر به روش طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری، پرسشنامه محقق ساخته در سه بعد فردی، سازمانی و محیطی با ضریب آلفای کرونباخ ۸۹۹/۰ بود. تحلیل داده ها با آزمون دوجمله ای، فریدمن و مدل سازی معادلات ساختاری در SPSS و AMOS انجام شد.یافته ها: ۹۶ درصد پاسخ دهندگان تاثیر عوامل نگرشی را تایید کردند (میانگین ۴۹/۳). عوامل فردی ۹۶ درصد (میانگین ۵۳/۳)، سازمانی ۹۷ درصد (میانگین ۶۶/۳) و محیطی ۷۶ درصد (میانگین ۲۷/۳) تاثیرگذار بودند. آزمون فریدمن اولویت عوامل سازمانی (۵۴/۲)، فردی (۰۷/۲) و محیطی (۳۹/۱) را نشان داد. مولفه های فرهنگ و عدالت سازمانی، شخصیت فردی و عوامل اجتماعی-فرهنگی بیشترین قدرت تبیین را داشتند.نتیجه گیری: عوامل نگرشی تاثیر معنادار و مثبتی بر گرایش به استخدام دارند. برتری عوامل سازمانی نشان می دهد ادراک از فرهنگ، عدالت و ساختار سازمانی نقش تعیین کننده تری دارد. بهبود جو سازمانی، تقویت عدالت و ارتقای فرهنگ سازمانی موثرتر از عوامل بیرونی است. توجه به ویژگی های شخصیتی و ایجاد تصویر مثبت اجتماعی نیز راهبردهای مکمل محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

عوامل نگرشی ، کارکنان وظیفه ، گرایش به استخدام ، ارتش جمهوری اسلامی ایران