تبیین مدل راهبردهای مدیریت ظرفیت بر رفاه کارکنان با نقش میانجی خستگی و خطر شغلی

زمینه و هدف: برای همراهی با تغییرات پیچیده، مدیران سازمانی باید علاوه بر تفکر استراتژیک، ظرفیت های لازم جهت ایجاد تغییرات به هنگام را نیز در سازمان خود ایجاد نمایند تا چابکی خود را در شرایط بحرانی و پیچیده حفظ نماید. از سوی دیگر قوانین کار و مقررات استخدامی، کارفرمایان را موظف کرده است که نسبت به برقراری حداقل شرایط ایمنی، رفاه و امنیت اقتصادی برای کارکنان خود اقدام کنند. از طرفی می توان اثرات غیرمستقیم فرسودگی و مخاطرات شغلی را نیز در نظر گرفت. این دو عامل احتمالا بتوانند تاثیر استراتژی-های مدیریت ظرفیت بر رفاه کارکنان را تحت تاثیر قرار دهند. روش: این پژوهش از نظر روش، از نوع همبستگی و از لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان شاغل در حوزه خدمات سلامت تشکیل می دهند. نمونه ۲۷۲ نفر از کارکنان بیمارستان های نظامی و انتظامی شمال استان آذربایجان غربی با استفاده از نمونه گیری در دسترس هستند؛ برای تحلیل داده از معادلات ساختاری و ایموس استفاده شد. یافته ها: نهایتا در سطح اطمینان ۵ درصد استراتژی های مدیریت ظرفیت بر فرسودگی شغلی (بتا= ۰.۴۱۱) و مخاطرات شغلی (بتا= ۰.۴۶۲) تاثیر مثبت و معنی دار و بر رفاه کارکنان (بتا=۰.۳۱۰-) تاثیر منفی و معنی دار دارد. همچنین، فرسودگی شغلی و مخاطرات شغلی نیز بر رفاه کارکنان (به ترتیب دارای بتا ۰.۳۸۹- و ۰.۵۸۱-) اثر منفی و معنی دار دارند.نتایج: با استفاده از روش بوت استرپ تایید می شود که تاثیر استراتژی های مدیریت ظرفیت بر رفاه کارکنان، متغیرهای مخاطرات و فرسودگی شغلی به صورت جزئی نقش میانجی دارند.

کلیدواژه ها:

استراتژی های مدیریت ظرفیت ، رفاه ، فرسودگی شغلی ، مخاطرات شغلی ، معادلات ساختاری ، نظامی و انتظامی