اثربخشی درمان هیجان مدار بر کیفیت زندگی، افسردگی و تحمل ناکامی در افراد مبتلا به ایدز

مقدمه: افراد مبتلا به ایدز با مشکلات جسمانی و روانشناختی زیادی روبهرو هستند که بهداشت روان و رضایت از زندگی آنها را کاهش می دهد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر کیفیت زندگی، افسردگی و تحمل ناکامی در افراد مبتلا به ایدز در شهر قم انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مبتلا به ایدز در شهر قم بود که از میان آنها تعداد ۳۰ نفر که به مرکز بیماری های رفتاری این شهرستان در سال ۱۴۰۳ مراجعه کرده بودند و واجد ملاک های ورود به مطالعه بودند بهروش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه کیفیت زندگی وار و شربورن (۱۹۹۲)، افسردگی بک (۱۹۷۸) و پرسشنامه تحمل ناکامی هارینگتون (۲۰۰۵) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مکرر با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میانگین پیش آزمون با پس آزمون و آزمون پیگیری گروه های آزمایش و کنترل ازنظر کیفیت زندگی، افسردگی و تحمل ناکامی تفاوت معناداری وجود داشت. بهعبارت دیگر، درمان هیجان مدار باعث افزایش کیفیت زندگی و کاهش افسردگی و افزایش تحمل ناکامی در افراد مبتلا به ایدز شده بود (۰۰۱/۰≤P). نتیجه گیری: می توان گفت درمان هیجان مدار بر کیفیت زندگی، افسردگی و تحمل ناکامی افراد مبتلا به ایدز اثربخشی داشته است. بنابراین، به متخصصان سلامت روان توصیه می شود که از درمان هیجان مدار برای بهبود سطح سلامت روان این افراد استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

AIDS ، Emotion-focused therapy ، Frustration tolerance ، Quality of life ، درمان هیجان مدار ، کیفیت زندگی ، تحمل ناکامی ، ایدز